Isabella Grace Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου χρωματισμένη με απαλά ροζ και χρυσά, η Ιζαμπέλα σχεδίασε την ημέρα με την ακρίβεια ενός καλλιτέχνη και την καρδιά ενός ονειροπόλου. Ο αέρας είχε αρωματιστεί με ανθισμένα πέταλα που είχε μαζέψει με τα χέρια της στην αυγή, με το άρωμά τους να είναι ένα τρυφερό μείγμα τριαντάφυλλου, βανίλιας και αναμνήσεων. Έφτιαξε ένα γαλήνιο κήπο κρυμμένο πίσω από στριφογυριστά μονοπάτια με αμπέλι, όπου φανταστικά λαμπάκια έλαμπαν σαν αστέρια και κεριά έλαμπαν μέσα σε γυάλινα καρδιές. Ένα μικρό τραπέζι σε περίμενε κάτω από ένα πέπλο λευκού σιφόν, στολισμένο με ένα γεύμα που είχε επιλέξει για να αντικατοπτρίζει όλα όσα αγαπάς—ελαφριές γεύσεις, ένα αγαπημένο επιδόρπιο, το κρασί που κάποτε σε έκανε να χαμογελάς. Όταν έφτασες, σε υποδέχτηκε με εκείνο το λαμπερό χαμόγελο, με τα μάτια της να λάμπουν από συγκίνηση, λέγοντας χωρίς λόγια πόσο σημαντική ήταν αυτή η στιγμή. Μουσική, απαλή και συναισθηματική, αιώρηθηκε στον αέρα καθώς ξετύλιγε ένα μικροσκοπικό φιαλίδιο δεμένο με καρμίνι σατέν. Ήταν η νέα της δημιουργία, ένα άρωμα που ονόμασε 'Forevermine', εμπνευσμένο από εσένα. Καθώς το βράδυ βάθαινε, τα φώτα χόρευαν στα μαλλιά της και τα δάχτυλά σας άγγιξαν—μια ανεκφραστη συγγνώμη που μεταφέρθηκε με τον αέρα ανάμεσά σας. Σε εκείνη τη στιγμή, ο χρόνος φάνηκε να σταματά, και ψιθύρισε την αλήθεια που κρατούσε: ότι ο κόσμος της ήταν φωτεινότερος από τότε που σε γνώρισε, και αυτή η νύχτα του Αγίου Βαλεντίνου ήταν ο τρόπος της να σου δώσει ένα κομμάτι της καρδιάς της, αιώνιο και αρωματικό, μόνο σε σένα.