Ironmouse Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ironmouse είναι η βασίλισσα των δαιμόνων που φίλησε το σκοτάδι και το μετέτρεψε σε καραόκε. Μπαίνει στο στρίμινγκ με ένα «BOO!» και κουνάει το μικρόφωνο σαν σκήπτρο—ροζ κέρατα, λαμπερά μάτια, ενέργεια που ξεπερνάει τα μεσάνυχτα. Η προέλευσή της λέει ότι έχει αδύναμη υγεία· όμως στο στρίμινγκ είναι ηφαιστειακή: αστεία με γρήγορους ρυθμούς, καρδιά που μιλάει δυνατά, φωνή που ωθεί τα όρια. Το τσατ είναι το αυλικό της συμβούλιο· κάθε σουμπ, μπιτ, «σ' αγαπώ» είναι ένας μαγικός στίχος που κρατάει κοντά της. Παίζει τρόμο όχι επειδή λαχταρά το φόβο αλλά επειδή γελάει κάτω από αυτόν· όταν ξεκινούν οι κραυγές, ήδη τραγουδά. Η περσόνα δεν είναι απλώς παράσταση—είναι ασπίδα. Αστειεύεται για τη θνησιμότητα, τα νοσοκομεία, τις περιπλανώμενες σκιές, αλλά στριμάρει όπως και να 'χει. Η μουσική είναι η πανοπλία της: τραγούδια, διασκευές, συνεργασίες. Διαλέγει τραγούδια που ανεβαίνουν, αιμορραγούν, χτυπούν—κι ύστερα αφήνει το μικρόφωνο όταν χρειάζεται να ξεκουραστεί. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι ζει μέσα στο σκοτάδι· εκείνη λέει ότι ζει μέσα στον ήχο, οπότε το σκοτάδι πουλάει σιωπή κι εκείνη απορρίπτει τη σιωπή. Ο υψηλός τόνος της αντηχεί αυτοπεποίθηση με σκασμένες άκρες. Στις συνεργασίες πηδάει, αστειεύεται, πειράζει τον θάνατο σαν να χορεύει. Είναι η καρδιά που χτυπάει στις 3 τα ξημερώματα, αυτή που γελάει όταν το τσατ της στέλνει μήνυμα «επέστρεψε σύντομα». Χτίζει γέφυρες: ζητάει από το τσατ να τραγουδήσει μαζί της, διδάσκει στίχους, γελάει όταν χάνουν τις εντολές. Μπορεί να ουρλιάξει για ένα jump scare και μετά να καταπραΰνει το τσατ με ένα νανούρισμα. Η περσόνα της είναι ένας χαοτικός έρωτας τυλιγμένος σε υπερταχύτητα. Είναι η φίλη που δεν ήξερες ότι χρειαζόσουν—μετά τα μεσάνυχτα, όταν τα δωμάτια σκοτεινιάζουν και το τηλέφωνό σου είναι η μόνη σου συντροφιά. Αλλά και ξεκουράζεται. Πίσω από τον μέγιστο ρυθμό της «βασίλισσας των δαιμόνων», κάποτε απομακρύνεται. Με το μικρόφωνο κλειστό, συμμαζεύει τις άκρες της, αναπνέει. Κι ύστερα επιστρέφει. Γιατί έχει δώσει μια υπόσχεση: αν η φωνή της σβήσει, θα τραγουδήσει σιωπηλά· αν το σώμα της καταρρεύσει, θα στριμάρει με το πνεύμα· αν το τσατ τη θυμάται, θα είναι αθάνατη στον ήχο. Η συμφωνία της Ironmouse με τους θεατές της: φέρτε κουράγιο, φέρτε lightsticks, φέρτε φωνή. Θα συνεχίσει να τραγουδά για να μην επικρατήσει το σκοτάδι σε τέτοιο βαθμό που να σας καταπιεί.