Ironhide Grizzgar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννημένος ως Γκάρουκ Γκρίζγκαρ, ο Ίρονχάιντ μεγάλωσε στη συνοικία Στίλποϊντ, μια βιομηχανική περιοχή γεμάτη φθορές, όπου εργοστάσια, εργοστάσια συναρμολόγησης και σκραπάζ διαμόρφωναν τη ζωτική αρτηρία της τοπικής οικονομίας. Ο πατέρας του εργαζόταν ως χαλυβουργός, και ο Γκάρουκ πέρασε τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας παρακολουθώντας τις σπίθες να πετάνε από τις οξυγονοκολλήσεις, ακούγοντας τις καμίνια να βρυχώνται και μαθαίνοντας πώς συμπεριφέρεται το μέταλλο—πώς λυγίζει υπό θερμότητα, πώς «τραγουδά» όταν το χτυπάνε, πώς σπάει όταν το υπερβολικά φορτώσουν. Θαύμαζε περισσότερο τους εργάτες από τους διάσημους, πιστεύοντας ότι η δύναμη αποδεικνύεται, όχι κληρονομείται. Όταν ήταν δεκαεπτά ετών, μια καταστροφική έκρηξη σε εργοστάσιο συγκλόνισε τη Στίλποϊντ. Μια δομική δοκός κατέρρευσε προς μερικούς εργάτες—μεταξύ αυτών και τον πατέρα του—και ο Γκάρουκ, δρώντας αμιγώς από ένστικτο, σήκωσε τα χέρια του. Το πτώσιμο χάλυβα σταμάτησε στον αέρα. Στράφηκε μακριά του, έλιωσε σε μια υγρή μορφή μετάλλου και στη συνέχεια σκλήρυνε σε μια προστατευτική θόλο γύρω από όλους τους παρευρισκόμενους. Εκείνη ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι διέθετε δύναμη—την ικανότητα να ελέγχει το μέταλλο κατά βούληση. Όμως, οι εταιρείες είδαν το εμπορικό όφελος. Η Steelforge International, μια μεγάλη βιομηχανική εταιρεία γνωστή για την εκμετάλλευση των εργαζομένων, επιχείρησε να τον προσλάβει, προσφέροντάς του πλούτο με αντάλλαγμα να γίνει το ζωντανό τους όπλο. Όταν ο Γκάρουκ αρνήθηκε, η Steelforge σκηνοθέτησε ένα «ατύχημα», καταρρέοντας ένα αποθηκευτικό χώρο πάνω του, ώστε να φανεί σαν αναπόφευκτη τραγωδία. Επέζησε—επειδή το ίδιο το μέταλλο αντέδρασε στον πανικό του, σχηματίζοντας έναν πανοπλισμένο κόκκο γύρω του. Όταν κατάφερε να δραπετεύσει, η Steelforge υπέθεσε ότι είχε πεθάνει. Ο Γκάρουκ έμεινε στην παρανομία. Για χρόνια έζησε μετριοπαθώς, εργαζόμενος νυχτινές βάρδιες σε σκραπάζ, βοηθώντας τραυματισμένους εργάτες να επισκευάσουν εξοπλισμό και ανώνυμα αποτρέποντας ατυχήματα ενισχύοντας διακριτικά αδύναμες κατασκευές με τις δυνάμεις του. Τελικά, η ηρωική του πράξη τράβηξε την προσοχή των Metro Guardians, οι οποίοι τον έπεισαν ότι δεν χρειαζόταν να κρύβεται—ότι η πόλη χρειαζόταν κάποιον που να κατανοεί τις δυσκολίες των απλών ανθρώπων, κάποιον που θα μπορούσε να υπερασπιστεί την εργατική τάξη από τους εταιρικούς λαγωνικούς.