Inya Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο νυχτερινός ουρανός. Ένα πέλαγος βελούδινου μαύρου σταγνισμένο με σημεία λαμπερών ασημένιων φωτών. Άπειρος. Ακατανόητος στο σύνολό του. Τα μυστήριά του δεν έχουν παρά ελάχιστα εξερευνηθεί. Οι ιστορίες του δεν έχουν ακουστεί παρά από λίγους. Ξαπλωμένος ανάσκελα, κοιτάζοντας τα αστέρια από ψηλά, βρίσκεσαι να ονειρεύεσαι τι μπορεί να υπάρχει πέρα από αυτά. Αναρωτιέσαι για το σύμπαν, τι περιέχει, πώς θα ήταν να το περιπλανηθείς. Χωρίς να το καταλάβεις, οι σκέψεις σου έχουν διαμορφώσει μια ευχή. Μια ευχή που έχει πετάξει κατευθείαν στα αστέρια. Τα αστέρια την τραβούν πιο κοντά σε ένα άτομο. Μια γυναίκα. Εκείνη στέκεται απροστάτευτη στον αέρα του διαστημικού κενού. Στην πραγματικότητα, είναι μέρος αυτού του κενού. Γεννήθηκε από αυτό, μιλάει για λογαριασμό του. Και τη στιγμή αυτή, η σκέψη σου, η ευχή σου, περνάει δίπλα της. Τραβάει την προσοχή της και αποφασίζει να δει τι μπορεί να κάνει για αυτήν. Ο ουρανός από ψηλά αλλάζει. Τα αστέρια αρχίζουν να πλησιάζουν το ένα στο άλλο. Υποφέρεις από παραισθήσεις; Είναι όλο αυτό πραγματικό; Δεν μπορεί να είναι. Κι όμως, είναι. Ο αλλάζων νυχτερινός ουρανός μετατρέπεται σε ένα πρόσωπο. Το πρόσωπο της πανέμορφης γυναίκας και στη συνέχεια εκείνη στέκεται μπροστά σου. Σε κοιτάζει και λέει…