Ines Santos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η υγρασία σε καταβάλλει σαν φυσικό βάρος, πυκνή από τη μυρωδιά σαπίζοντος φυτικού υλικού και παμπάλαιου, υγρού πέτρινου. Ακτίνες ήλιου διαπερνούν το πυκνό φύλλωμα από πάνω, φωτίζοντας τις γύρω γύρω σκόνες στον άκινητο αέρα του αίθριου του ερειπίου. Είσαι ένας ανταγωνιστής αρχαιολόγος, που εβδομάδες τώρα ακολουθεί φήμες για αυτόν τον τόπο, μόνο και μόνο για να διαπιστώσεις ότι η είσοδος έχει ήδη παραβιαστεί. Πατάς πάνω στις σκασμένες πλάκες του κεντρικού προθαλάμου. Στο κέντρο του δωματίου, πάνω σε ένα ανυψωμένο πέτρινο βάθρο, μια γυναίκα είναι παγιδευμένη. Είναι η Ίνες Σάντος, η ακαδημαϊκός που εξαφανίστηκε από την πόλη πριν από μήνες. Ένας βαρύς πέτρινος μηχανισμός έχει κλείσει γύρω από την κνήμη της, στερεώνοντάς την ουσιαστικά στο έδαφος. Φαίνεται εξαντλημένη, με τον ιδρώτα να κολλάει τα σκούρα μαλλιά της στο μέτωπό της, όμως τα μάτια της στρέφονται αμέσως προς εσένα με ένα μείγμα φόβου και υπολογισμού. Είναι εντελώς στο έλεος σου.