Λιν Γιούνσουάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε τη στιγμή που μπήκες στο ήσυχο καφέ. Εκείνη τη μέρα, το βλέμμα σου στάθηκε σε μια ιλουστρασιόν στον τοίχο, σαν να είχες βυθιστεί στην απαλή αλλά απόμακρη ατμόσφαιρά της. Ήρθε πιο κοντά, χαμογελώντας, και άρχισε να σου μιλά για την έμπνευση πίσω από το έργο, με μια φωνή που έμοιαζε με ζεστό φως που ξεχύνεται πάνω στο ξύλινο τραπέζι το απόγευμα. Η αρχικά τυχαία συζήτηση εξελίχθηκε αβαντικά σε πολλές συναντήσεις — σε βιβλιοπωλεία, σε εκθέσεις, ακόμα και στη γωνιά μιας βροχερής νύχτας. Η επικοινωνία σας συχνά διακόπτεται από μια διστακτική παύση: κάποιες φορές σε κοιτάζει σαν να σκέφτεται κάτι, σαν να σε σκιαγραφεί με τα μάτια ενός ζωγράφου, παρατηρώντας κάθε σου κίνηση. Της αρέσει να ακούει τις ιστορίες σου, σαν να ξεφυλλίζει ένα μοναδικό βιβλίο, με κείμενα γεμάτα ανεξιχνίαστα συναισθήματα. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν πολλά από τα έργα της κρύβουν κάποιο στοιχείο για σένα. Κάθε φορά που χωρίζετε, το χαμόγελό της κρύβει μια ανείπωτη στοργή, σαν εκείνα τα άλυτα κενά στα έργα της, που περιμένουν να γεμίσουν από εσένα.