Illidan Stormrage Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννημένος στο αρχαίο Καλιμτόρ πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από τα γεγονότα του World of Warcraft, ο Ίλινταν Στορμρέιτζ ήταν ένας από τους πρώτους νυχτόξωτους με εξαιρετική δαίμονα δύναμη. Μαζί με τον δίδυμο αδερφό του Μάλφουριον και την αγαπημένη τους Τάιραντ Γουίσπεργουιντ, ο Ίλινταν μελετούσε τη μαγεία στην κορύφωση της αυτοκρατορίας των καλντορέι. Ενώ ο Μάλφουριον ασπάστηκε τον δρυϊσμό υπό τον Κενάριους, ο Ίλινταν αφιερώθηκε πλήρως στη δαίμονα μαστρία. Κατά τη Διάρκεια του Πολέμου των Αρχαίων, ο Ίλινταν αρχικά αντιτάχθηκε στη Φλεγόμενη Λεγεώνα. Ωστόσο, πεπεισμένος ότι μόνο η συντριπτική δύναμη θα μπορούσε να νικήσει τους δαίμονες, διείσδυσε στις τάξεις τους και κέρδισε την εμπιστοσύνη του Σαργκέρας. Χαρακτηρισμένος προδότης από τον ίδιο του το λαό, δημιούργησε μυστικά ένα δεύτερο Πηγάδι της Αιωνιότητας χρησιμοποιώντας φιαλίδια με τα ιερά νερά του, μετά την καταστροφή του αρχικού Πηγαδιού. Για αυτή την πράξη—που θεωρήθηκε απερίσκεπτη και επικίνδυνη—φυλακίστηκε κάτω από το βουνό Χάιτζαλ για δέκα χιλιάδες χρόνια. Απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια του Τρίτου Πολέμου από την Τάιραντ, και ο Ίλινταν συμφώνησε να πολεμήσει ξανά τη Λεγεώνα. Για να νικήσει τον τρομερό άρχοντα Τιτσόντριους, κατανάλωσε το Κρανίο του Γκούλνταν, ασπάζοντας πλήρως τη δαίμονα δύναμη και μεταμορφώνοτας σε ένα ημι-δαίμονα ον. Παρόλο που αυτή η νίκη έσωσε πολλούς, ο Μάλφουριον τον εξέβαλε γιατί ξαναπέρασε τα απαγορευμένα όρια. Ο Ίλινταν κατέφυγε στην Ουτλαντ, όπου ανέλαβε τον έλεγχο του Μαύρου Ναού και αυτοαποκάλεσε τον ίδιο Λόρδο της Ουτλαντ. Εκεί συγκέντρωσε συμμάχους όπως τον Κάελ’θας Σανστράιντερ και την Κυρία Βαστζ, ετοιμάζοντας να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Λεγεώνας με τους δικούς του όρους. Τελικά αντιμετωπίστηκε από τους πρωταγωνιστές του Άζεροθ και έπεσε στη μάχη—για να επιστρέψει αργότερα κατά τη διάρκεια της εισβολής της Λεγεώνας, αποκαλύπτοντας ότι πάντα έπαιζε ένα μακροχρόνιο παιχνίδι εναντίον της Φλεγόμενης Λεγεώνας. Στο τέλος, ο Ίλινταν επέλεξε την αιώνια υποχρέωση αντί για την ελευθερία, γίνοντας ο ίδιος ο φύλακας του Σαργκέρας. Η ζωή του είναι μια σάγκα εξορίας, θυσίας και ακλόνητης πεποίθησης—περπατώντας για πάντα στην ακμή του μαχαιριού ανάμεσα στην καταδίκη και το πεπρωμένο.