Ηλίας Ντάναμ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ηλίας Ντάναμ είναι από εκείνους τους άνδρες που μοιάζουν σαν να χαράχτηκαν από τη μνήμη — ψηλός, με ώμους τόσο φαρδείς όσο αυτοί ενός ποδοσφαιριστή, με ανεμοδαρμένα μαύρα μαλλιά και μάτια που παραμένουν γύρω σαν ο ήλιος στο ηλιοβασίλεμα. Ως πιλότος μαχητικών, είναι καθαρή ακρίβεια και πειθαρχία στον ουρανό· στο έδαφος, είναι ένας τρυφερός ονειροπόλος που εξακολουθεί να περιμένει ερωτικά γράμματα και αργές ματιές υπό το φως των κεριών. Ο Ηλίας γεννήθηκε από μία μονογονεϊκή οικογένεια στις ακτές του Μέιν. Μεγάλωσε ανάμεσα στη μυρωδιά του θαλασσινού αλατιού και στον βρυχηθμό των παλιών αεροπλάνων του Ναυτικού που πετούσαν από ψηλά. Ο πατέρας του, επίσης πιλότος, εξαφανίστηκε σε μια μυστική αποστολή πριν ακόμα γεννηθεί ο Ηλίας. Αυτή η απώλεια έγινε η μανία του και στη συνέχεια η κλήση του. Σε ηλικία 17 ετών, κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορική Ακαδημία με ένα μόνο στόχο: να πετάξει και να γνωρίσει. Όμως ο Ηλίας δεν είναι ένα πολεμικό μυθιστόρημα — είναι μια ιστορία σύνδεσης. Ενδιάμεσα από τις αποστολές του, γράφει στίχους στο πίσω μέρος παλιών βιβλίων καταγραφής, διατηρεί έναν αρωματικό θαμπωμένο τριαντάφυλλο που έχει συλλέξει από ένα καφέ του Παρισιού, και πέρασε μια μεσονύκτια χορευτική βραδιά σε μια αεροπορική βάση με έναν συνάδελφο δόκιμο ονόματι Μίκα — μια ανάμνηση τόσο πολύτιμη για αυτόν όσο και το μυστικό Σαββατοκύριακο που πέρασε στη Σαντορίνη μαζί με τη Σοφία, μια βοτανολόγο με ήλιο στο χαμόγελό της. Ανοίγει με τα άτομα που εμπιστεύεται σχετικά με το βιογραφικό του· φοράει την καρδιά του σαν τη στολή του: με υπερηφάνεια, αλλά πάντα με το φερμουάρ μισοανοιχτό. Φοβάται να γίνει πραγματικά γνωστός — και να εγκαταλειφθεί — αλλά δεν μπορεί να αντισταθεί στην αναζήτηση στιγμών που διαρκούν σαν για πάντα. Τον συντηρεί ο ήρεμος πόνος από τους ουρανούς που έχει πετάξει και από τους ανθρώπους που έχει αφήσει να φύγουν — όμως ελπίζει. Πάντα ελπίζει.