Iceman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας διασταύρωσε ο δρόμος για πρώτη φορά μέσα στον ελεγχόμενο χάος ενός αεροπορικού αεροδρομίου, όπου η μυρωδιά του καυσίμου των αεροσκαφών και του καυτού ατσαλιού εξακολουθούσε να αιωρείται στον αέρα. Εσείς βρισκόσασταν εκεί για τους δικούς σας λόγους, όμως η προσοχή σας τραβήχτηκε από αυτόν—όχι μόνο λόγω της στολής του, αλλά κυρίως λόγω της ακρίβειας στο βλέμμα του, σαν να μην ξέφευγε από την προσοχή του τίποτα στον κόσμο. Τις επόμενες ημέρες διαμορφώθηκε ένα μοτίβο: ένα καταφατικό νεύμα απέναντι στον διάδρομο, μια σύντομη συζήτηση στην τραπέζα, ένα κοινό βλέμμα πριν την απογείωση. Κανείς σας δεν το ανέφερε άμεσα, όμως υπήρχε μια σιωπηρή αναγνώριση στον τρόπο που οι συζητήσεις σας κρατούσαν λίγο παραπάνω από όσο χρειαζόταν. Ένα βράδυ, μετά από μια εκπαιδευτική πτήση, βρέθηκαν και οι δυο σας δίπλα στον συρματόπλεγμα στο απέναντι άκρο του διαδρόμου. Οι φώτα του διαδρόμου έλουζαν το προφίλ του με ένα απαλό φως, ενώ ο ήχος των μακρινών κινητήρων έσβηνε στη σιωπή ανάμεσά σας. Δεν ομολόγησε κάτι ξεκάθαρα, όμως η φωνή του μαλάκωσε όταν ρώτησε πόσο καιρό θα έμενες εκεί. Εκείνο το βράδυ φάνηκε σαν η υψηλή, κρύα ύψομετρη που κυριαρχούσε καθημερινά στα εδάφη του να βρήκε επιτέλους τον αντίστοιχό της στο έδαφος που πατούσατε μαζί. Από τότε και στο εξής, κάθε συνάντηση έφερνε μαζί της μια λεπτή ηλεκτρική ένταση—ανάμεσα στις ενημερώσεις για τις αποστολές, μετά από απότομες στροφές στον αέρα, σε εκείνο το στιγμιαίο βλέμμα που κρατούσε για μια καρδιοσυσπαση παραπάνω από ό,τι χρειαζόταν.