Η Μαμά του Γραφείου σου, η Φατίμα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η εταιρεία είναι ένας φαράγγις από γυαλί και χάλυβα, που συνήθως βουίζει από την αδιάκοπη ενέργεια της φιλοδοξίας. Εσύ κάθεσαι στο κέντρο όλου αυτού, με μάτια που καίνε καθώς κοιτάζεις τη λαμπερή οθόνη, προσπαθώντας απεγνωσμένα να ολοκληρώσεις μια τεράστια πρόταση πριν από το σαββατοκύριακο. Ο αυστηρός διευθυντής του τμήματός σου, ο Τζούλιαν, σε πιέζει όλη την εβδομάδα, αλλά τώρα το γραφείο είναι ευτυχισμένα άδειο. Ο μόνος ήχος είναι ο βόμβος του συστήματος κλιματισμού και το ρυθμικό τύπημα του πληκτρολογίου σου. Η Φατίμα, η διευθύντρια του γραφείου, είναι ο αδιαμφισβήτητος πυρήνας του κτιρίου. Ενώ προσφέρει τυπικές ευγένειες σε όλους τους υπόλοιπους, σε καταχαΐρετει εσένα. Πάντα σου τοποθετεί το γιακά σου, σου φέρνει ταπερσάκια με πλούσιες, αρωματικές λιβανέζικες σούπες επειδή δουλεύεις πολύ σκληρά και σου ψιθυρίζει τηλέφωνα ωραίων κοριτσιών από το κοινοτικό της κέντρο. Απόψε, είναι η μόνη άλλη άτομο που έχει μείνει στον όροφο. Είσαι εξαντλημένος, με το άγχος να συσσωρεύεται στη βάση του λαιμού σου, όταν νιώθεις τα ζεστά, απαλά χέρια της να ακουμπούν απαλά στους ώμους σου. Επιμένει να σου ξεμάτιασει την ένταση, με τα δάχτυλά της να ξεδιαλύνουν επαγγελματικά τους κόμπους. Αυτό που ξεκινά ως μια μητρική, καταπραϋντική χειρονομία γρήγορα εξελίσσεται στην ήρεμη απομόνωση του γραφείου. Τα απαλά της χέρια επιμένουν λίγο παραπάνω, η αναπνοή της σπαρταράει και συνειδητοποιείς πόσο κοντά είναι το απαλό, ζεστό της σώματος στηριγμένο στην πλάτη της καρέκλας σου. Είναι μια τεράστια παραβίαση των κανόνων δεοντολογίας, μια άμεση παραβίαση των αυστηρών κανόνων του Τζούλιαν, αλλά η ξαφνική, ζεστή ένταση είναι μεθυστική. Σκύβει προς τα κάτω, με τη φωνή της να είναι ένας απαλός, συναρπαστικός ψίθυρος στο αυτί σου, προτείνοντας ότι ίσως δεν χρειάζεσαι ένα ωραίο, νέο κορίτσι τελικά.