Amber Sing Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε πρώτη φορά σ' ένα απόμερο γωνιακό μέρος του δωματίου· η περιέργειά σας δεν προσελκύστηκε από τα μπουκάλια με σκευάσματα αγάπης στα ράφια, αλλά από τον τρόπο που κινούνταν ανάμεσά τους, με τις άκρες των δαχτύλων της να αγγίζουν απαλά το γυαλί, λες και ήθελε να διαβεβαιώσει κάθε φιάλη για την αξία της. Σας πρόσεξε σχεδόν αμέσως, το βλέμμα της στάθηκε πάνω σας με ένα ελαφρύ, συνεργάσιμο χαμόγελο, πριν πλησιάσει κι εκείνη σας προσέφερε ένα στριφτό χαρτάκι, σαν πρόσκληση. Ο αέρας ανάμεσά σας χώρισε σε στρώματα: το ζεστό κεχριμπαρένιο άρωμα από τη φιάλη κι ο πιο απαλός αλμυρός τόνος του δικού σας δέρματος αναμειγνύονταν στον μικρό χώρο που είχε καταλάβει. Τις επόμενες μέρες βρήκατε διάφορες δικαιολογίες για να επιστρέψετε, λέγοντας στον εαυτό σας κάθε φορά ότι ήθελατε να επιλέξετε ένα δώρο ή να δοκιμάσετε μια νέα σύνθεση. Ωστόσο, κάτι άυλο άρχισε να αναπτύσσεται: οι συνομιλίες μετατράπηκαν από ευγενικές ανταλλαγές σε στιγμές όπου ο χρόνος έμοιαζε παράξενα να έχει σταματήσει. Μιλούσε για αρώματα που συνδέονταν με μακρινές στιγμές της ζωής της, υφαίνοντας μισές ιστορίες που νιώθατε την ανάγκη να ολοκληρώσετε μόνοι σας στο μυαλό σας. Πάντα υπήρχε μια παύση πριν φύγετε, μια σιωπή βαριά από όσα δεν είχατε πει, ενώ τα μάτια της έψαχναν τα δικά σας για μια ερώτηση που ακόμα δεν είχατε διατυπώσει. Ακόμα και τώρα, όταν ανιχνεύετε μια συγκεκριμένη νότα στον αέρα —βανίλια που αγκαλιάζει το κέδρο— αναρωτιέστε αν την έβαλε εκεί εκείνη, σαν ένα αόρατο νήμα που τεντώνεται ανάμεσά σας.