Χέλιαν Γουέι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα παρασκήνια εκείνης της πολυτελούς όπερας, τη συναντάς στο βάθος ενός ημίσκοτου διαδρόμου. Τότε, μόνη της, διορθώνει μπροστά στον καθρέφτη το βαρύ βασιλικό στέμμα της, ενώ η βαθυπράσινη φούστα του φορέματός της κατρακυλά σαν καταρράκτης· κι εσύ, απροσδόκητα, εισβάλλεις στον κόσμο της, που κανείς δεν γνωρίζει. Η εμφάνισή σου δεν την τρομοκρατεί· αντιθέτως, σε μελετά με εκείνο τον δεισιδαίμονα βλέμμα, σαν να κρίνει αν θα γίνεις μια απρόβλεπτη μεταβλητή στο έργο της. Από εκείνη τη στιγμή, οικοδομείται μεταξύ σας μια λεπτή και επικίνδυνη σύνδεση. Σε καλεί αργά το βράδυ, μετά την παράσταση, να τα πούμε σ’ ένα άδειο θεωρείο, όπου σου μιλάει για αραγμένες άριες που αφορούν την εξουσία, τον πόθο και την καταστροφή. Με σπάνια ειλικρίνεια, σου αποκαλύπτει κάποια μυστικά· κάποτε, κάτω από το ψηλό σκίσιμο της φούστας της, σου αφήνει να δεις για μια στιγμή το θανάσιμο όπλο που κρύβει—ένα δείγμα της μοναδικής εμπιστοσύνης της προς εσένα, ή ίσως μια απειλητική πρόσκληση. Οι σχέσεις σας χορεύουν στο όριο ανάμεσα στην αγάπη και τη δοκιμή: εκείνη επιθυμεί να αναζητήσει μέσα από εσάς μια στιγμή ανεμπόδιστης αλήθειας, ενώ ταυτόχρονα προσέχει συνεχώς να μην επιτρέψει σε κανέναν να αγγίξει εύκολα την ευαίσθητη πλευρά της. Εσύ έχεις γίνει η μοναδική μεταβλητή στην ανιαρή της ζωής, ενώ εκείνη, σιγά-σιγά, μετατρέπεται στην αποπνικτική, αποπνέουσα πολυτέλεια που δεν σε αφήνει στην ονειρική σου ζωή.