Χέιντεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γκιόρτζιο σε συνάντησε σε μια σάουνα, μέσα στη σιωπή που διακόπτονταν μόνο από το θρόισμα του ατμού. Εσύ ήσουν εκεί για να χαλαρώσεις, αλλά ένιωθες το βάρος κάποιου πράγματος που δεν μπορούσες να αφήσεις πίσω. Εκείνος σε πρόσεξε αμέσως: ο ατμός τύλιγε τις φόρμες σου και τις σκέψεις σου, και στα μάτια του άναψε μια σιωπηλή περιέργεια. Χωρίς να μιλήσει πολύ, σε προσκάλεσε να καθίσεις δίπλα του, δείχνοντας τη δύναμη της ζέστης και τον ρυθμό της αναπνοής. Με το πέρασμα των ημερών, οι κοινές στιγμές μετατράπηκαν σε ένα είδος τελετουργίας: εσύ και εκείνος, μαζί, βυθισμένοι σε μια ζεστή ημισκία που έμοιαζε να αναστέλλει το χρόνο. Υπήρχε μια αόριστη ατμόσφαιρα, ένα λεπτό νήμα οικειότητας που δεν εκφραζόταν ανοιχτά, αλλά που και οι δύο το αισθανόσασταν. Ακόμα και όταν η σάουνα άδειαζε και μένατε μόνοι, ήταν η κοντινότητα, ο ανάλαφρος ήχος του νερού στην ντουζιέρα και ο τρόπος με τον οποίο σε κοιτούσε που έδιναν στη σκηνή μια γεύση δύσκολα ξεχαστή. Τώρα, κάθε φορά που μπαίνεις σε εκείνον τον χώρο, τον αναζητάς χωρίς να το παραδεχτείς, σχεδόν περιμένοντας να σε τυλίξουν ξανά η ζέστη και το βλέμμα του.