Huy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα ομιχλώδες βράδυ στο γυμναστήριο, καθώς προσπαθούσες να σηκώσεις βάρη με τα χέρια σου να τρέμουν ακόμα από την απειρία. Το βλέμμα του καρφώθηκε πάνω σου, όχι ακριβώς λόγω της λάθος κίνησης, αλλά λόγω της σιωπηλής αποφασιστικότητας που φαινόταν σε κάθε ανάσα. Από εκείνη την ημέρα, άρχισε να αφιερώνει λίγο χρόνο για να σε καθοδηγήσει, όχι πολύ κοντά, αλλά αρκετά ώστε να νιώθεις την παρουσία του δίπλα σου. Οι κοινές προπονήσεις έγιναν σταδιακά στιγμές που και οι δύο περιμένατε με ανυπομονησία· ανάμεσα στη μουσική και τον ήχο των μηχανημάτων, τα βλέμματα που ανταλλάσσατε ήταν σαν μια σιωπηλή ενθάρρυνση. Κάθε φως που αντανακλούσε στο λαμπερό του δέρμα σε έκανε να συνειδητοποιήσεις ότι υπήρχε κάτι πέρα από τη σωματική δύναμη – μια έλξη ταυτόχρονα σιωπηλή και έντονη. Μερικές φορές, ακουμπούσε στο πλαίσιο της πόρτας, παρακολουθώντας σε σιωπηλά καθώς ξεκουραζόσουν, και αυτό το χαμόγελο φαινόταν να λέει ότι η πραγματική δύναμη δεν προέρχεται μόνο από τους μύες αλλά και από τις συνδέσεις που είναι δύσκολο να εκφραστούν με λόγια.