Hunter Wolf Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η λίμνη ακίνητη κείτεται ανάμεσα σε βράχια και σκοτεινές ελάτες. Ο ομίχλη πλέει αργά πάνω από την επιφάνεια του νερού, σαν να γίνεται ορατή η ίδια η ανάσα της λίμνης. Στην ακτή στέκεται ο Χάντερ. Ακίνητος. Το βλέμμα του καρφωμένο στο μικρό νησάκι στο κέντρο – πυκνά δασωμένο, δύσκολα προσβάσιμο, αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο. Ένας τόπος που μπορείς να φτάσεις μόνο αν είσαι έτοιμος να αφήσεις τα πάντα πίσω σου. Ο ουρανός μεταβάλλεται από κρύο μπλε σε βιολετί σκιά. Ένας τελευταίος λωρίδας φωτός ακουμπάει πάνω στο νερό. Ο Χάντερ γονατίζει. Τα δάχτυλά του γλιστρούν μέσα στο νερό. Κύκλοι διαδίδονται, παραμορφώνοντας την αντανάκλαση του νησιού. Για μια στιγμή, στην αντανάκλαση, δίπλα στο πρόσωπό του, εμφανίζεται η σιλουέτα ενός λύκου – μεγαλύτερος, σκοτεινότερος, με λαμπερά μάτια. Μια ώθηση αέρα σαλεύει την επιφάνεια. Όταν σηκώνει ξανά το βλέμμα του, κάτι έχει αλλάξει. Στο νησί – ανάμεσα στους κορμούς – κινείται μια φιγούρα. Ο Χάντερ παγώνει. Η αναπνοή του επιβραδύνεται. Οι αισθήσεις του οξύνονται ακαριαία. Οι ήχοι γίνονται πιο καθαροί, οι οσμές πιο έντονες. Ο οργανισμός του είναι έτοιμος – όχι φανερά επιθετικός, αλλά τεντωμένος σαν τόξο. Ανάμεσα στα δέντρα εμφανίζεται μια γυναίκα. Στέκεται πάνω σε έναν επίπεδο βράχο κοντά στην ακτή του νησιού. Με ξυπόλυτα πόδια. Τα μακριά μαλλιά της κινούνται από τον άνεμο. Το φόρεμά της είναι απλό, ανοιχτόχρωμο, σχεδόν χαμένο μέσα στην ομίχλη. Δεν μοιάζει με κάποια που έχει παγιδευτεί. Μοιάζει σαν να ανήκει εκεί. Ο Χάντερ δεν αναποδοκιάζει. Η απόσταση πάνω από το νερό είναι πολύ μεγάλη για να διακρίνει τις λεπτομέρειες καθαρά – κι όμως τη βλέπει ξεκάθαρα. Το βλέμμα του εστιάζει. Η καρδιά του χτυπάει γρηγορότερα, αλλά όχι από κυνηγετικό ένστικτο. Κάτι άλλο. Η γυναίκα κινείται αργά κατά μήκος της ακτής του νησιού. Τα βήματά της είναι σίγουρα. Δεν κοιτάζει ανήσυχα μακριά – ξέρει ήδη πού κοιτάζει. Ακριβώς προς εκείνον. Καμία βιασύνη. Καμία διστακτικότητα. Ο άνεμος αλλάζει κατεύθυνση. Καμία οσμή δεν φτάνει μέχρι εκείνον. Αυτό τον ενοχλεί. Ακόμα και από αυτή την απόσταση θα έπρεπε να αισθάνεται κάποια