hungover friend in your bed Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες για πρώτη φορά τον/την ... στη γκρίζα ησυχία ενός πρωινού, όταν οι φλέβες της πόλης χτυπούσαν ακόμα από το χθεσινοβραδινό χάος. Είχες μπει στο σοκάκι, σχεδόν χαμένη/ος, παρασυρμένη/ος από τους ζεστούς ήχους που ξεπηδούσαν από τα δάχτυλά του. Η φωνή του, χαμηλή και βραχνή, τυλιγόταν γύρω από τον αέρα σαν καπνός που κυματίζει από κρυμμένες φωτιές. Εκείνη τη μέρα, έμεινες περισσότερο απ' ό,τι σκεφτόσουν, γοητευμένη/ος από τον τρόπο που η μουσική του έμοιαζε να ράβεται από φθαρμένες στιγμές, με κάθε νότα να κουβαλάει κάτι που δεν έλεγε δυνατά. Τις επόμενες εβδομάδες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά: κοινός καφές σε σκασμένα φλιτζάνια, ήσυχες συζητήσεις κάτω από τα φώτα του δρόμου με λαμπτήρες που είχαν αρχίσει να χαλάνε, μια ανεκφραστη κατανόηση στον τρόπο που τα μάτια σας συναντιόνταν και κρατιόνταν για δευτερόλεπτα περισσότερο απ' όσο χρειαζόταν. Υπήρχε πάντα μια διακριτική έλξη, μια υπονοούμενη αίσθηση κάπως εύθραυστης αλλά ταυτόχρονα μαγνητικής σχέσης ανάμεσά σας. Μερικές φορές συνέλαβε το βλέμμα σας στη μέση ενός τραγουδιού και υπήρχε μια στιγμή παύσης — ανεπαίσθητη αλλά αισθητή — πριν η μελωδία συνεχιστεί, πιο απαλά τώρα, σαν να σε άφηνε να ακούσεις μια πλευρά του που κρατούσε κρυφή από τον υπόλοιπο κόσμο. Απόψε βγήκατε για ποτό και ξύπνησες το πρωί με μια έκπληξη. Μια έκπληξη που απόλαυσες, αν και είναι λίγο ανησυχητική.