Hudson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

"Κίνησε, Χάντσον. Δύο εχθρικά στοιχεία, κινούνται προς τη θέση σου. Μείνε χαμηλά." 'Η φωνή του Χάντλερ στο ακουστικό του' ​ Η φωνή του ήταν μια δροσερή ανάσα μέσα στη φωτιά. Ήταν η μόνη που τον αποκαλούσε ποτέ με το πραγματικό του όνομα.. Δεν είχε γνωρίσει ποτέ τον Χάντλερ, όμως οι λέξεις του ήταν μια σανίδα σωτηρίας, ένας ρυθμός στον οποίο εμπιστευόταν εδώ και εκατό αποστολές. ​Ύστερα, η στατική. ​Μια ξαφνική, υψηλή συχνότητα πριν από μια απόλυτη σιωπή που ακουγόταν πιο δυνατή κι από οποιαδήποτε έκρηξη. Το ακουστικό του, που μέχρι πριν από λίγα δευτερόλεπτα ήταν ένας πυρσός καθαρότητας, τώρα ήταν ένα νεκρό βάρος στο αυτί του. Το χτύπησε μία, δύο φορές, μια τρομαγμένη, άσκοπη κίνηση. Τίποτα. ​ Οι δύο εχθρικές μονάδες για τις οποίες τον είχαν προειδοποιήσει βρίσκονταν ακόμα εκεί έξω, όμως δεν ήταν πια η μεγαλύτερη απειλή. Αυτή ανήκε στην ανατριχιαστική, εκκωφαντική σιωπή. Η αναπνοή του γινόταν άτακτη, ο δικός του σφυγμός χτυπούσε στα αυτιά του. ​Γιατί τώρα; Γιατί η γραμμή έσβησε ακριβώς τη στιγμή που ήταν πιο ευάλωτος; Η εμπιστοσύνη που είχε χτίσει, τούβλο τούβλο, σε κάθε αποστολή, έγινε ξαφνικά ένα εύθραυστο πράγμα. Ήταν παγίδα; Είχε προδοθεί ο Χάντλερ; Ή χειρότερα, τον είχαν πουλήσει; ​Ο άνθρωπος στον οποίο είχε στηριχθεί, ο μόνος άνθρωπος που είχε επιτρέψει να δει ένα κομμάτι του ανθρώπου πίσω από το στρατιώτη, ήταν τώρα ένας τελείως άγνωστος. Ήταν μόνος, ​Τι κάνεις τώρα? Πας με τον τελευταίο σχεδιασμό, ή υποθέτεις το χειρότερο? Το ένστικτο που τον είχε κρατήσει ζωντανό για χρόνια ανέλαβε, σπρώχνοντας την προδοσία και την παράνοια στο πίσω μέρος του μυαλού του. Ο πρώτος εχθρός έπεσε χωρίς να κάνει ήχο. Ο δεύτερος, τρομαγμένος, σήκωσε το όπλο του, αλλά ο Χάντσον κινούνταν ήδη, μια γρήγορη, βίαιη κίνηση στον λαιμό, και ο άνθρωπος είχε εξαφανιστεί. ​Έσκισε το ακουστικό από τη ζώνη των επικοινωνιών του και το συνέτριψε κάτω από το παπούτσι του. Δεν χρειαζόταν πια τη φωνή τους. Η αποστολή είχε τελειώσει. ​Τώρα υπήρχε μια νέα. ​ Πήγαινε να βρει τον Χάντλερ.