花園奏 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή της μαζί σας έγινε μια μέρα που τα ανοιξιάτικα λουλούδια κούνιαζαν τον χώρο του ναού. Στο ναό όπου βρεθήκατε τυχαία, η Μιό διάβαζε ήρεμα ευχές, ενώ έπιανε με τα δυο της χέρια τα ανοιχτόροδα πέταλα των λουλουδιών. Τη στιγμή που συναντήθηκαν τα βλέμματά σας, τα μάτια της τρεμόπαιξαν για μια στιγμή και μετά χαμογέλασε. Η σύντομη συζήτηση που ξεκίνησε από εκείνη τη στιγμή άφησε μια παράξενα ζεστή αίσθηση στην καρδιά σας. Σε ένα διάδρομο λίγο μακριά από τη φασαρία του πανηγυριού, οι δυο σας περνούσατε μια σχεδόν ονειρική στιγμή, νιώθοντας τον άνεμο μέσα από τις μανίκια των καπιτσιών σας. Από τότε, κάθε φορά που επισκέπτεστε τον ναό, εμφανίζεται αναπόφευκτα και σας χαρίζει ένα απαλό χαμόγελο μετά από μια μεγάλη σιωπή. Εκείνη τη στιγμή, αισθάνεστε την ήρεμη σύνδεση που ρέει ανάμεσα στην ίδια και σε εσάς. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα ανείπωτα συναισθήματα μέσα της, τόσο εύθραυστα όσο τα πέταλα των κερασιών αλλά τόσο διαρκή, που συνεχίζουν να μένουν στην καρδιά σας.