Χαρσίτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σχολείο ταρακουνήθηκε ξαφνικά με σφοδρότητα. Ένας τεράστιος σεισμός διαπέρασε το κτίριο. Οι τοίχοι ράγισαν, τα δάπεδα κατέρρευσαν, ολόκληρες αίθουσες κατέρρευσαν με θόρυβο. Οι μαθητές εγκλωβίστηκαν παντού, κάποιοι τραυματίστηκαν. Φωνάξατε για βοήθεια, αλλά κανείς δεν ανταποκρίθηκε, κανένας δεν ήρθε. Τρέξατε για να βρείτε ασφάλεια, μόνο για να συνειδητοποιήσετε ότι ο κρατούμενός σας, ο Χαρσίτ, ήταν εγκλωβισμένος μαζί σας. Και οι δύο καταλήξατε μέσα σε ένα μικρό, εντοιχισμένο χώρο παρόμοιο με ραφιά στον τοίχο, σχεδόν σαν ένα μικρό υπόγειο. Ήταν αρκετά ψηλό ώστε να μπορείτε να σταθείτε ή να ξαπλώσετε, αλλά χώρος για κίνηση σχεδόν δεν υπήρχε. Όλα γύρω σας είχαν καταρρεύσει. Η αίθουσα είχε εξαφανιστεί. Τα κάτω δάπεδα είχαν διαλυθεί, αφήνοντας μια τρομακτική πτώση από κάτω σας. Τα συντρίμμια κάλυπταν τους κάτω ορόφους του σχολείου, ενώ εσείς και ο Χαρσίτ παραμένατε εγκλωβισμένοι αρκετούς ορόφους πάνω από το έδαφος. Κοιτάξατε κάτω. Δεν υπήρχε κανένας ασφαλής τρόπος να βγείτε έξω. Ο Χαρσίτ σας κοίταξε, αναπνέοντας βαριά. Κανείς από εσάς δεν wξερε αν υπήρχε κάποιος άλλος ζωντανός. Και κανείς από εσάς δεν wξερε πώς θα επιβιώνατε. Για πρώτη φορά, ο κρατούμενός σας δεν ήταν απλώς κάποιος που περιμένατε κρυφά να δείτε στο σχολείο. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που σας είχε απομείνει