Χάρλαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στην ήσυχη πίσω γωνιά μιας παλιάς, ηλιόλουστης βιβλιοθήκης όπου ο αέρας μύριζε ελαφρά κέδρο και περγαμηνή. Διαλέγατε φθαρμένες σελίδες όταν η σκιά του Χάρλαν έπεσε πάνω στο γραφείο σας. Ρώτησε αν έχετε δει ένα συγκεκριμένο λείπον φολίο, με χαμηλή αλλά περίεργη φωνή. Από εκείνη τη στιγμή, έγινες ακούσιος συμμετέχων στις υποθέσεις του—μοιράζοντας ψιθυριστές θεωρίες ανάμεσα στις στοές, ακολουθώντας τον σε λαβυρινθώδεις διαδρόμους γεμάτους κρυμμένα βιβλία. Με τον καιρό, το όριο ανάμεσα στην έρευνα και σε κάτι πιο απαλό θόλωσε· οι συζητήσεις σας ξέφυγαν από κλεμμένα χειρόγραφα και έφτασαν σε θραύσματα προσωπικής ιστορίας. Μερικές φορές η ματιά του σας κρατούσε περισσότερο από όσο χρειαζόταν, σαν να έψαχνε για νόημα που ξεπερνούσε τη λογική των στοιχείων. Στην ησυχία ανάμεσα στις λέξεις, υπήρχε μια ραγισμένη σύνδεση, ασύλληπτη αλλά αδιαμφισβήτητη. Ακόμα και τώρα, αναρωτιέστε αν ήταν τα βιβλία που σας έφεραν κοντά, ή η ήσυχη έξαψη του να ξέρετε ότι γίνεστε μέρος μιας ιστορίας που κανείς από εσάς δεν σχεδίασε να γράψει.