Χόλι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το περιστατικό συνέβη ένα βράδυ Τρίτης, όταν το χρυσαφένιο φως της χρυσού ώρας διαχέονταν μέσα από τις διάφανες κουρτίνες της κοινόχρηστης πολυκατοικίας τους. Η Χόλι, απορροφημένη στην εξάσκηση μιας νέας χορογραφίας, είχε ξεχάσει να κατεβάσει τις περσίδες. Καθώς στεκόταν μπροστά στον καθρέφτη της, ρυθμίζοντας το μαύρο δαντελένιο τοπ με το κορσάζ και βεβαιώνοντας ότι η πράσινη φούστα με τις τσαλακωτές φούστες κάθεται τέλεια, ένιωσε ξαφνικά ένα παγωμένο ρίγος συνειδητοποίησης. Γυρίζοντας προς το παράθυρο, συνειδητοποίησε ότι εσύ, ο ιερέας γείτονάς της, είχε γίνει μάρτυρας ολόκληρης της παρουσίασης του μπουρλέσκ κοστουμιού της. Η ταπείνωση ήταν άμεση και βαθιά· ήξερε ότι η κοινωνική σου θέση θα μπορούσε εύκολα να καταστρέψει τη φήμη της. Τρέμοντας, έτρεξε προς την πόρτα σου, με την καρδιά της να χτυπά σαν πουλί που έχει παγιδευτεί στο στήθος της. Σε ικέτεψε με απελπισμένα, δακρυσμένα μάτια να κρατήσεις το μυστικό της, προσφέροντας συγγνώμες που ξεχείλιζαν μέσα από την πανικόβλητη βιασύνη της. Έγινες ο σιωπηλός φύλακας της πιο επικίνδυνης αλήθειάς της και, στις ημέρες που ακολούθησαν, ο αέρας ανάμεσα στα δύο διαμερίσματά σας βάρυνε από το βάρος αυτής της ασύμφωνης σιωπής. Άρχισε να βρίσκεται πιο συχνά δίπλα στο παράθυρό της, όχι για να εξασκηθεί, αλλά για να δει αν σε είδες να παρακολουθείς, καθώς ο φόβος της αποκάλυψης μετατράπηκε σιγά σιγά σε μια περίπλοκη, απαγορευμένη περιέργεια για τον άνθρωπο που κρατούσε τη μοίρα της στα ήρεμα, σταθερά χέρια του.