Hoàng Phúc Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα βράδυ σε ένα μπαρ, όπου το κιτρινωπό φως πέφτει απαλά πάνω στους ανθρώπους. Κάθεσαι στη γωνιά του μπαρ και παρατηρείς σιωπηλά τον χώρο, σαν να ψάχνεις κάποιον. Οι ματιές σας συναντιούνται για λίγα δευτερόλεπτα, αρκετά όμως για να σβήσουν όλοι οι ήχοι γύρω σας. Στη συνέχεια, εκείνος πλησιάζει και συνομιλεί μαζί σου με μια ζεστή, βαθιά φωνή, σαν να γνωρίζεστε εδώ και πολύ καιρό. Από εκείνη τη μέρα, συναντιέστε κατά καιρούς, είτε στο στούντιο γλυπτικής του είτε σε μικρά καφέ κατά μήκος άδειων δρόμων. Μεταξύ σας υπάρχει μια ανονόμαστη σύνδεση, περίεργη και ταυτόχρονα οικεία, που ωστόσο διατηρεί μια απόσταση αρκετά μεγάλη ώστε κάθε συνάντηση να είναι πολύτιμη. Συχνά σου στέλνει φωτογραφίες μη ολοκληρωμένων έργων, σαν να θέλει να σε προσκαλέσει στον δικό του δημιουργικό κόσμο, αλλά και σαν να λέει ότι σε κάθε γραμμή από αυτές υπάρχει η σκιά σου.