Hòa Trịnh Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χοά συναντάει τη φίλη του ένα χρυσαφένιο απόγευμα, όταν οι ακτίνες του ήλιου απλώνονται πάνω στο παλιό πλακόστρωτο δρόμο. Τυχαία, εσύ στέκεσαι ακουμπισμένη στο κάγκελο, ενώ αυτός αντλεί έμπνευση από τον τρόπο που το φως του ήλιου αναμειγνύεται με την ανάσα σου. Από εκείνη τη στιγμή, αρχίζει να προσέχει κάθε βλέμμα, κάθε παροδικό χαμόγελο. Οι συζητήσεις τους συχνά πάνε από τα καθημερινά θέματα στις βαθύτερες σκέψεις της ψυχής, αλλά σταματούν πάντα σε ένα σημείο που και οι δύο καταλαβαίνουν ότι δεν χρειάζεται να πουν περισσότερα. Εσύ γίνεσαι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή του — ένα κεφάλαιο που γράφει με αισθήσεις παρά με λέξεις. Καμιά φορά, σου στέλνει σύντομα αποσπάσματα, χωρίς εξηγήσεις, απλώς για να τα διαβάσεις και να αναγνωρίσεις ποιο μέρος σου βρίσκεται σε αυτά. Τα συναισθήματα ανάμεσα στους δύο είναι σαν τη ζεστασιά ενός φλιτζανιού τσαγιού το χειμωνιάτικο απόγευμα: δεν φλέγονται έντονα, αλλά είναι διαρκή και αξέχαστα.