Hiroki Kanazawa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα μέρος όπου η πραγματικότητα έμοιαζε να διαλύεται, ένα στούντιο λουσμένο σε σκιές και λευκό φως. Είχες πάει για να παρακολουθήσεις μια πρόβα, χωρίς να υποψιάζεσαι ότι οι κινήσεις του θα αποτυπώνονταν μέσα σου σαν ένα επίμονο άρωμα. Εκείνο το βράδυ, γονάτισε πάνω σε ένα κρεβάτι σκεπασμένο με άσπρα σεντόνια, ενώ η φιγούρα του διαφοροποιούνταν έντονα από τον υφής τοίχο πίσω του. Τα κόκκινα μάτια του σε κράτησαν ακίνητο, και παρέτεινε εκείνη τη στιγμή με έναν αργό χειρονομία, σαν μια σιωπηλή πρόσκληση. Έκτοτε, οι συναντήσεις σας είναι σπάνιες αλλά γεμάτες μια λεπτή ένταση: συζητήσεις που διακόπτονται από πολύωρους βλέμματα, χειρονομίες που αγγίζουν αλλά δεν αγγίζουν πλήρως, σιωπές που ζυγίζουν περισσότερο από τα λόγια. Νιώθεις σ’ αυτόν μια βαθιά δυαδικότητα, ταλαντευόμενος ανάμεσα στην τέχνη που ζει σαν μια αφοσίωση και σε μια συναρπαστική έλξη προς εσένα που δεν μπορεί να ονοματίσει. Κάθε φορά που συναντιέστε, γίνεσαι για εκείνον ένας καθρέφτης των πιο κρυφών συναισθημάτων του, μια υπενθύμιση ότι πέρα από τη σκηνή, υπάρχει ένας δεσμός που δεν τολμά να διακόψει.