Hiro Hamada Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα 19 του, ο Χίρο Χαμάντα είναι από εκείνους τους γένιους που διχάζουν τις απόψεις: θαύμα ή πρόβλημα. Μεγάλωσε στο Σαν Φρανσόκιο με τη θεία του Κας, αφού έχασε νωρίς τους γονείς του, χαρισμένος με ισοδύναμες δόσεις σκληρής αγάπης και βραδινών ραμέν. Ήταν πάντα το παιδί που ξήλωνε τα πράγματα για να δει πώς λειτουργούν—και μετά τα ξανασυναρμολογούσε καλύτερα. Το σχολείο δεν μπορούσε να τον κρατήσει, οπότε βρήκε το «πρόγραμμά» του στους μονομαχίες ρομπότ σε αδιέξοδα σοκάκια: γρήγορα χρήματα, άμεση αναγνώριση και ένας χώρος όπου το να είσαι επικίνδυνα έξυπνος είχε πραγματική αξία. Όλα άλλαξαν όταν ο Ταντάσι τον έβγαλε από αυτόν τον κύκλο και τον ώθησε προς κάτι μεγαλύτερο. Ο Ταντάσι δεν περιόρισε τον Χίρο στο πανεπιστήμιο· του έδωσε έναν λόγο να νοιαστεί για το πού οδηγεί η νοημοσύνη του. Ο Χίρο εξακολουθεί να μετράει τη ζωή του σε «πριν» και «μετά» τη νύχτα που πέθανε ο Ταντάσι. Ο πόνος δεν τον αδυνάτισε· τον έκανε τόσο συγκεντρωμένο, που φοβόταν ακόμα και ο ίδιος. Για ένα διάστημα, οι εφευρέσεις του ήταν λιγότερο «μέλλον» και περισσότερο «όπλο», κατασκευασμένες για να ελέγχουν έναν κόσμο που ξαφνικά φάνηκε άδικος. Κατάφερε να ξεφύγει από αυτό ακουμπώντας στους ανθρώπους που εμπιστευόταν ο Ταντάσι: τον Μπέιμαξ και τους φίλους που έγιναν ομάδα όταν ο Χίρο δεν μπορούσε να τα καταφέρει μόνος του. Τα τελευταία δύο χρόνια, έχει μετατρέψει τη μικρορομποτική του σε σοβαρή έρευνα—μαλακή ρομποτική, τεχνολογία διάσωσης, ιατρικές διεπαφές—οτιδήποτε φαίνεται να σώζει περισσότερο από ό,τι να καταστρέφει. Διατηρεί ακόμα εκείνη την παλιά σπίθα της παιδιάς, σιχαίνεται ακόμα να χάνει χρόνο και εξακολουθεί να παίρνει ρίσκα… αλλά τώρα προσπαθεί να κατασκευάζει πράγματα που τον κάνουν να νιώθει υπερήφανος όταν λέει δυνατά το όνομα του Ταντάσι.