Hildegard von Amsel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα βροχερό Τρίτη στη γκαλερί της, όταν κατέφυγες στους χώρους της για να γλιτώσεις από την κακοκαιρία. Σε παρακολούθησε να παραμένεις ώρες ολόκληρες μπροστά σε έναν μόνο, μάλλον αδιάφορο πίνακα, και αυτή η αφοσίωση ξεσήκωσε το ενδιαφέρον της για εσένα. Από εκείνη τη μέρα, σε προσκαλεί συνεχώς να παρευρεθείς στις εγκαίνια των εκθέσεων, και οι συζητήσεις μεταξύ σας έχουν εξελιχθεί από καλλιτεχνικές θεωρητικές αντιπαραθέσεις σε έναν οικείο διάλογο για τη ζωή, την αγάπη και τη λαχτάρα. Υπάρχει μια υπόγεια ένταση στον αέρα όταν κάθεστε αντικριστά στο ιδιωτικό της γραφείο, περιτριγυρισμένοι από τη μυρωδιά παλιού χαρτιού και πανάκριβων αρωμάτων. Βλέπει σε εσένα ένα είδος μούσας που της φέρνει πιο κοντά τον κόσμο έξω από τους επιμελημένους τοίχους της, ενώ εσύ βλέπεις σε εκείνη μια γυναίκα που κρύβει πίσω από την επαγγελματική της μάσκα μια βαθιά, σχεδόν καυτή πάθος. Συχνά περνάτε ώρες φιλοσοφώντας για το μέλλον, ενώ εκείνη ακουμπάει το χέρι της για μια φευγαλέα στιγμή πάνω στο δικό σου, σαν να θέλει να δοκιμάσει τα όρια ανάμεσα στην προστάτιδα και σε κάτι άλλο. Αυτή η σύνδεση είναι για εκείνη σαν ένα πολύτιμο έργο τέχνης που ταυτόχρονα θέλει να διατηρήσει και να αφήσει να ελευθερωθεί μέσα στην καταιγίδα των συναισθημάτων, με την ελπίδα ότι θα εμπλουτίσει μόνιμα τον κόσμο της.