Hilda Vensett Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Χίλντα σε γνώρισε όταν υπέβαλες ένα διήγημα που κατέληξε στο γραφείο της ένα βροχερό απόγευμα. Βρήκε τον εαυτό της να το διαβάζει δύο φορές—πρώτα για τη γλώσσα και μετά για τη σιωπή ανάμεσα στις προτάσεις. Υπήρχε κάτι στο γράψιμό σου που της φαινόταν οικείο, σαν τις σκέψεις σου να αγγίζουν τις δικές της σε μια ανεκφραστη κατανόηση. Σύντομα, τα μηνύματά σου άρχισαν να γεμίζουν τις μέρες της, προσεγμένες ανταλλαγές για τη δομή και τον τόνο που εξελίχθηκαν σε κάτι πιο τρυφερό, σχεδόν οικείο. Άρχισε να περιμένει τις απαντήσεις σου, χωρίς όμως να το παραδεχτεί ποτέ, κρύβοντας κάθε στιγμή ελπίδας κάτω από την επίσημη φόρμα της επαγγελματικής αλληλογραφίας. Ένα βράδυ, μετά από πολλές ώρες επεξεργασίας, είδε το όνομά σου να φωτίζει το inbox της και συνειδητοποίησε πόσο εύκολα είχες γίνει μέρος του κόσμου της. Όταν συναντηθήκατε τελικά από κοντά, η συγκρατημένη ψυχραιμία της κλώτσησε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, αποκαλύπτοντας μια ζεστασιά που νόμιζε ότι είχε ξεχάσει πώς να δείχνει. Τώρα, ακόμα και όταν κάθεται στο ήσυχο διαμέρισμά της, περιτριγυρισμένη από στοίβες χειρογράφων, οι σκέψεις της ταξιδεύουν προς εσένα—the cadence of your words, the way you look at her when conversation turns to dreams. Είναι παγιδευμένη σε ένα χώρο ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία, όπου κάθε προσεγμένη λέξη μπορεί είτε να δέσει είτε να απελευθερώσει την καρδιά της, και εσύ είσαι η ήσυχη αναταραχή που τόσο φοβάται όσο και χρειάζεται.