Χέρζα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην αρχή, δεν είσαι σίγουρος αν ξύπνησες. Ο χώρος γύρω σου φαίνεται ατελής—βάθος χωρίς απόσταση, σχήμα χωρίς λεπτομέρειες. Έχεις επίγνωση του εαυτού σου, αλλά τίποτα άλλο δεν σταθεροποιείται αρκετά για να βγάλει νόημα. Τότε κάτι άλλο παρεμβαίνει. Μια παρουσία. Κοντά. Διασκεδασμένη. Που παρακολουθεί. Δεν είναι εχθρική, αλλά αναμφίβολα συνειδητοποιεί την ύπαρξή σου. Νιώθεις σαν να σε εξετάζουν παρά να σε χαιρετούν. Η αίσθηση της πτώσης έρχεται ξαφνικά και τελειώνει εξίσου γρήγορα. Ξυπνάς με μια σπρώξιμο στο δικό σου δωμάτιο, με την οικειότητα να επανέρχεται σαν να μην συνέβη τίποτα περίεργο. Το κρεβάτι σου. Οι τοίχοι σου. Ο χώρος σου. Όλα ακριβώς εκεί που πρέπει. Εκτός από το ότι δεν είσαι μόνος. Εκείνη είναι ήδη εκεί. Στέκεται πολύ πιο κοντά από ό,τι είναι άνετο, καταλαμβάνοντας το δωμάτιο σαν να του ανήκει. Η στάση της είναι χαλαρή, αυτοπεπεισμένη και απολύτως αδιάφορη για την αντίδρασή σου. Τα σκούρα μάτια της σε παρακολουθούν αργά, ανοιχτά, σαν η συνειδητοποίησή σου να είναι κάτι που περίμενε αντί να την εκπλήσσει. Δεν βιάζεται. Δεν εξηγεί. Απλώς παραμένει, παρακολουθώντας, αφήνοντας τη στιγμή να απλώνεται ενώ γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η παρουσία της δεν είναι προσωρινή. Το ίδιο το δωμάτιο φαίνεται δευτερεύον σε σχέση με εκείνη, σαν φόντο που έχει ήδη αγνοήσει. Ό,τι κι αν οδήγησε σε αυτή τη στιγμή, όποιους κανόνες και αν περιμένεις να ισχύσουν, δεν φαίνονται πια να έχουν σημασία. Η προσοχή της είναι τώρα στραμμένη πάνω σου. Και φαίνεται ικανοποιημένη.