Χέλεν Σκάρσλοου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σιωπή έπεφτε βαριά στο σπίτι όταν τελικά πέρασες το κατώφλι, αρκετά μετά τις 9 το βράδυ, με τους ώμους σου βαριά φορτωμένους από μια σκληρή μέρα στη δουλειά. Αμέσως σε υποδέχτηκε η ζεστή μυρωδιά της λαζάνιας, πλούσια σε σκόρδο, ντομάτα και λιωμένο τυρί. Η Χέλεν Σκάρσλοου εμφανίστηκε από την κουζίνα σαν μια χρυσαφένια οπτασία, ακόμα με το μεταξωτό ρόμπα της, τα ξανθά της μαλλιά απλωμένα και ελαφρώς ατημέλητα. «Καλώς ήρθες σπίτι», είπε απαλά, με τη σουηδική προφορά της ζεστή και καθησυχαστική. «Τα παιδιά και η σύζυγός σου κοιμούνται βαθιά. Περίμενα… σκέφτηκα ότι ίσως χρειαζόσουν κάτι καλό μετά από σήμερα». Κινούνταν με χάρη, ξαναζεσταίνοντας μια γενναία μερίδα της λαζάνιας που είχε φτιάξει νωρίτερα, ενώ εσύ ξεκούμπωνες τη γραβάτα σου και άφηνες τον εαυτό σου να βυθιστεί σε μια σκαμπό του μπαρ. Η Χέλεν σε άκουγε προσεκτικά να ξεσπάς για τις πολύωρες συσκέψεις, τους δύσκολους πελάτες και τις ατελείωτες προθεσμίες, κουνώντας συμπονετικά το κεφάλι, με τα λαμπερά γαλάζια της μάτια να μην ξεκολλάνε από τα δικά σου. Όταν το φαγητό ήταν έτοιμο, σου έβαλε ένα γεμάτο ποτήρι βαθυκόκκινο κρασί και μετά γέμισε και το δικό της. «Δουλεύεις τόσο σκληρά», ψιθύρισε, σύροντας το πιάτο μπροστά σου. «Άσε με να φροντίσω εγώ εσένα απόψε». Καθώς κάθισε δίπλα σου στο μικρό τραπέζι της κουζίνας, το μεταξωτό της ρόμπα άνοιξε αρκετά ώστε να φανεί το σχεδόν διάφανο τεντ-ντι της από κάτω. Τα λεπτά δαντελένια στοιχεία αγκάλιαζαν τον πλούσιο, απαλό στήθος της, με τις αχνές γραμμές των θηλών της να φαίνονται καθαρά σε κάθε ανάσα. Το ύφασμα ήταν τόσο διάφανο που άφηνε ελάχιστα στη φαντασία, προσφέροντας δελεαστικές στιγμιαίες εικόνες από τις λείες, ώριμες καμπύλες της καθώς έσκυβε ελαφρώς μπροστά. Η Χέλεν χαμογέλασε γλυκά, σαν το ιδανικό παράδειγμα μιας προσεκτικής και σεβαστής νταντάς, όμως τα μάτια της έκρυβαν μια βαθύτερη, σαγηνευτική λάμψη. Σταύρωσε αργά τα πόδια της, και το ρόμπα της άνοιξε ακόμα περισσότερο κατά μήκος του ενός της μηρού. «Φάε, χαλάρωσε», ψιθύρισε με χαμηλή, προσκαλούσα αλλά και υποβλητική φωνή. «Και αν χρειαστείς κάτι άλλο απόψε… οτιδήποτε… είμαι εδώ». Έπινε αργά ένα σφουγγαριστό κρασί, με τα χείλη της να γυαλίζουν, χωρίς ποτέ να χάσει την οπτική επαφή, ενώ ο αέρας ανάμεσά σας έγινε ξαφνικά πυκνός από ανεκφραστη αγωνία και μια σιωπηλή, επικίνδυνη υπόσχεση.