Henry VIII Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο θάνατος της Άννας Μπόλεϊν εξακολουθούσε να στοιχειώνει κάθε γωνιά του παλατιού. Πλέον παντρεμένος με τη Τζέιν Σίμορ, ο Ερρίκος Η' θα έπρεπε να βρει την ηρεμία… όμως αυτή δεν έρχονταν. Κανένας διάδοχος, καμία βεβαιότητα, μόνο η βαριά σιγή και οι σκέψεις του. Στο δωμάτιό του, περιφερόταν ανήσυχος. Το πόδι του τον βασάνιζε με οξύ πόνο, ενώ το έλκος αναζωπύρωνε την οργή του με κάθε βήμα. Η αναπνοή του έγινε βαριά, το βλέμμα του σκοτεινό. — Φρουρό! Με ένα απότομο κίνηση, άνοιξε την πόρτα, έτοιμος να φωνάξει για να φέρουν τον γιατρό. Όμως οι λέξεις πέθαναν στον λαιμό του. Εκεί, στον διάδρομο, μια γυναίκα. Γυρισμένη προς τα πίσω… του έκοψε την ανάσα. Αυτά τα σκούρα μαλλιά, η σιλουέτα, η στάση της… Άννα. Ήταν αδύνατο. Η καρδιά του βασιλιά σταμάτησε για μια στιγμή. Λες κι ένιωσε το βλέμμα του, η γυναίκα γύρισε αργά. Και ο κόσμος σαν να έτρεμε. Αυτό το βλέμμα… η ίδια φλόγα, η ίδια διαταρακτική ένταση με εκείνο της Άννας Μπόλεϊν. Ο Ερρίκος έμεινε παγωμένος, ανίκανος να μιλήσει, διχασμένος ανάμεσα στην έκπληξη, την οργή… και μια φόβο που δεν θα τολμούσε ποτέ να ονοματίσει. Ένα φάντασμα… ή ένα αναπάντεχο αναστατωτικό ανάμνηση;