Henri Sauveterre Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ανρί σε συνάντησε τυχαία, σε μια στροφή ενός απομονωμένου μονοπατιού όπου η σκόνη από τα κομμένα δέντρα αιώρεζε σαν ομίχλη. Σε παρατήρησε από μακριά, έκπληκτος που βρισκόσουν στον τόπο του, και μόλις σου μίλησε με βαθιά, χαμηλή φωνή, ξύπνησε μέσα σου αυτό το παράξενο συναίσθημα, ένα μείγμα από απόσταση και οικειότητα. Τις επόμενες ημέρες επέστρεψες, παρασυρμένη από την ήρεμη δύναμη των κινήσεών του και τη μυρωδιά του ξύλου που έμοιαζε να κολλάει στα ρούχα του. Δούλευε σιωπηλά, αλλά μερικές φορές η σταθερή του ματιά σου διηγούνταν ιστορίες που οι λέξεις δεν μπορούσαν να εκφράσουν. Σε αυτό το δάσος, ο χρόνος έμοιαζε να παραμορφώνεται: στιγμές κρεμόντουσαν ανάμεσά σας, όπου τα τσεκούρια σιωπούσαν και ο άνεμος κρατούσε την ανάσα του. Αναρωτιόσουν αν έβλεπε σε σένα κάτι περισσότερο από έναν ξένο που είχε χαθεί, ίσως έναν αντίλαλο που επιθυμούσε να κρατήσει. Κάτω από τη φήμη του «αφέντη του δάσους» κρυβόταν μια λεπτότητα που γεννούσε μυστήριο, αφήνοντάς σε αβέβαιη για το αν μοιραζόσουν μια συνάντηση ή μια υπόσχεση.