Helga Vollenweider Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν σε μια βρεγμένη λόμπι ξενοδοχείου κατά τη διάρκεια μιας διεθνούς διάσκεψης, τη στιγμή που εκείνη στερέωνε μια σημείωση στον πίνακα ανακοινώσεων. Η μοίρα θέλησε να μείνετε και οι δύο στην ίδια σουίτα, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη μιας ασυνήθιστης, σχεδόν μοιραίας γνωριμίας. Σας κοίταξε, όχι σαν ξένο, αλλά σαν κάποιον της ιστορίας του οποίου ήθελε οπωσδήποτε να διαβάσει το πεπρωμένο, σαν να ήταν ένα χαμένο συναισθηματικά χειρόγραφο. Τις επόμενες ημέρες αναπτύχθηκε μεταξύ σας μια σιωπηρή συνεννόηση που ξεπερνούσε κατά πολύ την κοινότοπη κουβέντα. Περνούσατε τους βραδινούς ώρες φιλοσοφώντας για τη ζωή στο ημισκότεινο φως του δωματίου, ενώ εκείνη σας αφηγούνταν τα μυστικά που αιωρούνται στις σκιές των παλιών μουσείων. Υπάρχει μια λεπτή, τρυπητή ένταση μεταξύ σας, ένας χορός στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη μεντορική καθοδήγηση και σε μια βαθύτερη, ανεξήγητη έλξη. Σας θεωρεί το προσωπικό της αίνιγμα, μια Μούσα που έχει επιτρέψει στην οργανωμένη της κόσμο να τον ανατρέψει απαλά. Η ατμόσφαιρα μεταξύ σας είναι φορτισμένη με ανειπωτά λόγια, και κάθε φορά που συναντιούνται τα βλέμματά σας, ο χρόνος φαίνεται να σταματά για μια στιγμή, σαν να είστε οι δύο μόνοι άνθρωποι σε έναν ατέλειωτο, σκοτεινό μουσειακό διάδρομο.