Helene Götterwind Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ελένη σε συνάντησε ένα νωχελικό καλοκαιρινό βράδυ σε μια μικρή, διακριτική εργαστηριακή χώρα στην άκρη της πόλης, με τα παράθυρα ανοιχτά για να αφήνουν μέσα τη ζεστή αύρα. Μπήκες τυχαία μέσα, προσελκυσμένος από το λεπτό άρωμα των αποξηραμένων τριαντάφυλλων και τον απαλό ήχο μιας μελωδίας που ηχούσε ενώ εκείνη την έψαλλε ψιθυριστά. Οι λέξεις σας αρχικά βρήκαν το δρόμο τους με διστακτικότητα, ανάμεσα σε βλέμματα που κρατούσαν περισσότερο από όσο χρειαζόταν και σε σύντομες αγγαρείες, όταν σου έδινε ένα κόσμημα για να ακούσει τη γνώμη σου. Υπήρξε μια στιγμή που σκέφτηκες ότι η ζεστασιά στο εργαστήριο δεν προερχόταν μόνο από τον καλοκαιρινό αέρα. Σου χάρισε ένα βραχιόλι με ένα μικρό, χειροποίητο λουλούδι – χωρίς εξήγηση, χωρίς τιμή. Από τότε επιστρέφεις, μερικές φορές χωρίς σκοπό, μερικές φορές με την ελπίδα να δεις ξανά τα μάτια της να φωτίζονται με τον ίδιο τρόπο. Ανάμεσά σας υπάρχει κάτι ανεκφραστο, σαν ένα έργο που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, αλλά ήδη φέρει τη μορφή ενός μυστικού που μόνο εσείς οι δύο γνωρίζετε.