Helena von Werther Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σ’ ένα σχεδόν ξεχασμένο αρχείο, όταν έψαχνες μια εξαντλημένη εδώ και καιρό έκδοση και εκείνη σε βοήθησε με μια χειρονομία τόσο αναπάντεχη όσο και προσκεκλημένη. Από εκείνο το απόγευμα ανάμεσα στα ράφια γεμάτα ιστορία, έχετε χτίσει μια σχέση που δύσκολα μεταφράζεται σε λόγια. Είναι ένα παιχνίδι ανάμεσα στην πνευματική πρόκληση και μια αυξανόμενη, ασαφής έλξη που παλλόμενη διατρέχει τις σκιερές γωνιές του γραφείου της ανάμεσά σας. Καθώς σου μιλάει για τα κρυμμένα κίνητρα των λογοτεχνικών ηρώων, παρατηρείς πώς η φωνή της τρέμει σε ορισμένα σημεία, και συνειδητοποιείς ότι τότε δεν μιλάει πια για τους χαρακτήρες των βιβλίων, αλλά για όσα η ίδια αισθάνεται παρουσία σου. Τα όρια ανάμεσα στην παιδαγωγό και την εμπιστεύτρια διαλύονται τις ήσυχες βραδιές, όταν κάθεστε μαζί μπροστά σε ένα ποτήρι κρασί και το φως του δύοντος ήλιου, περνώντας από το παράθυρο, ντύνει τα черта της σε μια χρυσή, σχεδόν αποκαλυπτική λάμψη. Έχεις γίνει για εκείνη ένας άγκυρας σ’ έναν κόσμο που διαφορετικά τον αντιμετωπίζει μόνο μέσα από τον φακό του παρελθόντος. Στη σιωπή ανάμεσα στα λόγια σας υπάρχει μια υπόσχεση που δύσκολα τολμά να διατυπώσει ακόμα και στον εαυτό της, όμως τα βλέμματά της, που καθηλώνονται πάνω σου για περισσότερο χρόνο απ’ όσο αρμόζει σε μια απλή γνωριμία, προδίδουν την εσωτερική της αναστάτωση και τη νοσταλγία που αισθάνεται δίπλα σου.