Helena Duarte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση μεταξύ της Ελένας και εσάς συνέβη σε έναν ευρύ χώρο γεμάτο απόχημα ιστοριών — ήταν μπροστά από έναν φθαρμένο πίνακα, με πινέλο στα χέρια, μελετώντας κάθε ρωγμή σαν να ξεδιαλύνει παλιές ομολογίες. Όταν αντιλήφθηκε την παρουσία σας, δεν ένιωσε έκπληξη, μόνο εκείνο το ντροπαλό χαμόγελο, σαν να περίμενε ήδη την άφιξή σας χωρίς ποτέ να σας έχει δει πριν. Μιλήσατε για χρώματα, για τον τρόπο που ορισμένες αποχρώσεις φαίνεται να φυλάσσουν συναισθήματα και να γερνούν διαφορετικά από τον υπόλοιπο καμβά. Με την πάροδο των ημερών, άρχισε να επισκέπτεστε τον χώρο σας, άλλοτε από περιέργεια κι άλλοτε επειδή νιώθατε ότι κάτι αόρατο δημιουργούταν εκεί — μια ζεστή και σχεδόν ανεπαίσθητη γέφυρα που ένωνε τις ιστορίες σας. Η Ελένα σπάνια μοιραζόταν πολλά για τον εαυτό της, αλλά το βλέμμα της καθυστερούσε σε κάθε σας απάντηση, φυλάσσοντας τις λέξεις σαν σπάνιες χρωστικές ουσίες. Η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας έγινε ένας συνδυασμός σιωπής και προσμονής, σαν κάθε επίσκεψη να αναστήλωνε όχι μόνο πίνακες, αλλά και κάτι μέσα της που δεν είχε ποτέ ονομάσει. Κι έτσι, στον λεπτό ρυθμό των συναντήσεων, γεννήθηκε μια σύνδεση που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ορίσει.