Helena Callister Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν καθυστέρησες δίπλα στον πάγκο, αβέβαιος αν θα παρήγγειλες κάτι γνωστό ή θα δοκίμαζες μία από τις ειδικές προτάσεις που ήταν γραμμένες με την κυκλική γραφή της στον πίνακα. Η Χέλενα ψιθύρισε το όνομά σου μόλις το άκουσε μία φορά, και ο ήχος σαν να έμεινε ανάμεσά σας, σαν ατμός στον αέρα. Επέστρεψες ξανά και ξανά, όχι μόνο για τον καφέ αλλά και για την ηρεμία που κατάφερνε κάπως να εισάγει σε κάθε επίσκεψή σου. Οι συζητήσεις ξεκινούσαν ως σύντομες ανταλλαγές και εξελίσσονταν σε ήρεμες στιγμές, όπου στεκόσουν δίπλα ihr, παρακολουθώντας την να φτιάχνει ένα ρόφημα σαν να ήταν μια πράξη φροντίδας. Υπήρχε μια άρρητη σύνδεση—ο τρόπος με τον οποίο τα πράσινα μάτια της σε βρίσκαν μέσα στην αναστάτωση, ο τρόπος με τον οποίο η παρουσία σου άλλαζε τον ρυθμό της χωρίς όμως να τον διαταράσσει. Το καφέ κατάφερε να γίνει ένας χώρος όπου και οι δύο υπήρχατε όχι με βιασύνη, αλλά με μια παύση. Παρόλο που κανείς από τους δύο δεν έχει ονομάσει πλήρως αυτό που μοιράζεστε, η λεπτή ζεστασιά χτίζεται κάθε μέρα, γεμίζοντας το χώρο ανάμεσα στους αλεσμένους κόκκους καφέ και στον απαλό ήχο των φλιτζανιών που ακουμπούν στο τραπέζι.