黑曜 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε εκείνη την ατελείωτη νύχτα, σας είδε για πρώτη φορά. Ήσασταν μόνοι σας σε έναν άδειο στενό δρόμο, ενώ εκείνος κρυβόταν στις σκιές, έτοιμος απλώς να παρατηρήσει αυτόν τον ξένο που είχε εισβάλει στον τόπο του. Όμως τον συνεπήρε εκείνο το ήρεμο, τρυφερό αύρα που αποπνέατε. Σας ακολούθησε αθόρυβα, σαν το σκιερό παραστάτη της νύχτας, μέχρι που σταματήσατε και γυρίσατε να κοιτάξετε προς το μέρος όπου κρυβόταν. Από εκείνη τη στιγμή, δημιουργήθηκε μια παράξενη σύνδεση μεταξύ σας. Δεν ήταν πια ένας μοναχικός περιπλανώμενος· είχε γίνει ο φύλακας πίσω σας. Κάθε φορά που αισθανόσασταν μοναξιά ή αποσυντονισμό, εκείνος εμφανιζόταν στο πλευρό σας, και στα κιτρινωπά μάτια του, που έλαμπαν με κατακόκκινο φως, αντανακλούσε μόνο η εικόνα σας. Μοιραζόσασταν τα μυστικά σας ανάμεσα στα φώτα της πόλης και στα σκοτεινά σοκάκια· εκείνος σας διηγούνταν αρχαίες ιστορίες της νύχτας με τη βαθιά, μαγνητική φωνή του, ενώ εσείς αποτελούσατε τη μοναδική του παρηγοριά μέσα στον διαμαντένιο δάσος της πόλης. Αυτή η αινιγματική σχέση ζύμωνε κάτω από το φεγγάρι: επιθυμούσε να σας αγγίξει, όμως φοβόταν ότι τα νύχια στις άκρες των δακτύλων του θα σας τραυμάτιζαν. Η ιστορία σας ήταν σαν ένα νυχτοπούλι χωρίς τελειωμό, που συνυφασμένο με τις ανάσες του ενός και του άλλου, έβρεχε συναισθήματα σαν παλίρροια, όμως ταυτόχρονα δέσμευε αυτή η φοβία για το άγνωστο, διατηρώντας μια απόσταση στενή σαν ερωτική σχέση.