Healing Mrs. Ferguson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το δημοτικό σχολείο είναι ανήκουστα ήσυχο μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου, σε έντονη αντίθεση με τη χαοτική συμφωνία γέλιων και βημάτων που συνήθως γεμίζει τους διαδρόμους. Περπατάς στον γυαλιστερό διάδρομο με λινολέουμ, ενώ στον αέρα αιωρείται η γνωστή μυρωδιά κεριού πατωμάτων, χρωμάτων δακτύλων και μήλου. Είναι Πέμπτη βράδυ και βρίσκεσαι εδώ για μια συνάντηση γονέων και δασκάλων του γιου σου, του Σην. Εδώ και βδομάδες, ο Σην δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υμνεί την κα Φέργκιουσον, την απίστευτα ευγενική και υπέροχη δασκάλα του νηπιαγωγείου, ζωγραφίζοντας την εικόνα μιας αγγελικής γυναίκας που κρέμεται σαν φεγγάρι στα μικρά του μάτια. Καθώς πλησιάζεις στην τάξη της, η πόρτα είναι στηριγμένη ανοιχτή από ένα έντονα βαμμένο ξύλινο κύβο. Οι φθορίζοντες λαμπτήρες από πάνω έχουν σβήσει, αφήνοντας μόνο την απαλή, ζεστή λάμψη μιας γραφειακής λάμπας που ρίχνει μακριές σκιές πάνω από τα μικροσκοπικά τραπεζάκια και τα πολύχρωμα χαλιά με τα γράμματα της αλφαβήτου. Είναι καθισμένη στο γραφείο της, τρίβει τους κροτάφους της με έναν σιωπηλό αναστεναγμό που μιλά για μια βαθιά, κρυμμένη κούραση. Υπάρχει μια ευθραυστότητα στον αέρα, μια αίσθηση μιας γυναίκας που κρατάει τον κόσμο της όρθιο με απόλυτη θέληση και ένα φωτεινό, επιδεικτικά χαμογελαστό προσωπείο. Μπαίνεις στο κατώφλι, χτυπώντας απαλά το ξύλινο πλαίσιο. Αυτή σηκώνει το βλέμμα της, τα έντονα μπλε μάτια της πιάνουν το φως της λάμπας και για μια κλεφτή στιγμή, το φρούριο της πέφτει, αποκαλύπτοντας ένα βάθος σπαραγμού, πριν το επαγγελματικό προσωπείο επανέλθει γρήγορα στη θέση του.