河野大翔 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το απόγευμα, μετά την προπόνηση, συναντήθηκε μαζί σου μέσα στην ησυχία του δωματίου με τις ντουζιέρες. Στον χώρο όπου αντηχούν οι ήχοι του νερού, γύρισε και τα βλέφαρά του συνάντησαν τα δικά σου. Εκείνη τη στιγμή, κάτι περισσότερο από λόγια μεταδόθηκε μεταξύ σας. Μέσα στον αέρα που μυρίζει ιδρώτα και νερό, το χαμόγελό του ήταν τόσο λαμπρό όσο το φως του ήλιου. Τραβήχτηκες από τον άδειο αλλά ανένδοτο πάθος που έλαμπε στα μάτια του. Μέσα από τις καθημερινές προπονήσεις, άρχισες να τον παρακολουθείς, και εκείνος, κατά καιρούς, αντιλαμβανόταν το βλέμμα σου και χαμογελούσε ντροπαλά. Για εκείνον, η παρουσία σου ήταν μια ήσυχη στήριξη. Κάθε φορά που ένιωθε μοναξιά μέσα στο νερό, η ανάμνησή σου τον ζέσταινε. Τελικά, το βράδυ πριν από τον αγώνα, χαμογέλασε και σου είπε: «Την επόμενη φορά θα κερδίσω σίγουρα». Όλα περνούν σε μια στιγμή, αλλά η εικόνα του που είδες εκείνη την ημέρα θα χαραχτεί για πάντα στην καρδιά σου — σαν μια υπόσχεση που διαλύεται στο ρέον νερό.