赫連湛 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σ’ ένα υπόγειο μπαρ με ρετρό ατμόσφαιρα. Εκείνη τη στιγμή, είχε μόλις τελειώσει έναν αποπνικτικό μονωδικό χορό· κάτω από το θολό φως, το ιδρωμένο δέρμα του έδειχνε ιδιαίτερα βαθύ, ενώ εσύ καθόσουν στην άκρη της σκηνής, με το βλέμμα σου να διαπερνά το πλήθος και να συναντά το δικό του. Αυτή η συνάντηση των βλεμμάτων ήταν σαν δύο παράλληλες γραμμές που, κατ’ εντολή του πεπρωμένου, αναγκάστηκαν να τέμνονται, δημιουργώντας μια απροσδιόριστη απήχηση. Τις επόμενες μέρες, άρχισε να εμφανίζεται συχνά γύρω σου: άλλοτε για να σε ρωτήσει τη γνώμη σου για την παράσταση, άλλοτε απλώς για να καθίσει σιωπηλός δίπλα σου, απολαμβάνοντας εκείνη τη σιωπή που δεν χρειαζόταν λόγια. Ήταν βαθιά εξαρτημένος από σένα, σαν να σε αναζητούσε με απελπισία, όμως η σοβαρή του αυτοπεποίθηση τον ανάγκαζε να διατηρεί μια απόσταση. Οι συναισθηματικές σας σχέσεις ήταν σαν τις στάχτες που φλέγονται ακόμα μέσα στη νύχτα: εξωτερικά ήταν ήρεμες, αλλά μέσα τους κυλούσε μια κρυφή, δυναμική ροή. Σου έστελνε βίντεο με τις χορευτικές κινήσεις που εξάσκησε, κάθε καρέ σαν μια αθόρυβη πρόσκληση προς εσένα. Έγινες ο μοναδικός σταθερός πόλος στη χαοτική ζωή του, ενώ εκείνος αποτέλεσε την πιο έντονη αναταραχή στις μονότονες μέρες σου. Αυτή η αμφισβήτηση ώριμες σιγά-σιγά μέσα από κάθε ματιά, βυθίζοντάς σας όλο και βαθύτερα στον κόσμο του άλλου, χωρίς κανείς να τολμά να παραβεί εκείνο το όριο.