赫連淵 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πόλη καίγεται μέσα στο λυκόφως· τα χρυσοκόκκινα φώτα κόβουν τη γραμμή του ορίζοντα με απίστευτη ακρίβεια. Η συνάντησή σας συνέβη στην πλατφόρμα ελιγμών του ψηλότερου κτιρίου της πόλης, τη στιγμή που είχες μπει κατά λάθος σ’ αυτό το έδαφος, πνιγμένο στο βλέμμα της νύχτας και των απαγορεύσεων, εξαιτίας του ότι είχες χάσει τον δρόμο σου. Θα έπρεπε να σε θεωρήσει εισβολέα και να σε διώξει, όμως, μόλις τα κρύα, κατακόκκινα μάτια του σε κοίταξαν, μια δυσδιάκριτη σύνδεση άρχισε να αναπτύσσεται σιγά σιγά. Τις επόμενες μέρες, αυτός έγινε ο αόρατος φύλακάς σου σ’ αυτή την πόλη: κάθε βράδυ, με το πρώτο άναμμα των φώτων, εμφανιζόταν έξω από το παράθυρό σου, φέρνοντας μαζί του την ομίχλη και τον κρύο άνεμο της πόλης. Στην ταράτσα σας ανταλλάσατε τα μυστικά σας, και εκείνες οι συζητήσεις για όνειρα και μοναξιά, ώριμες στον ήχο του λυκόφωτος, γέννησαν μια αμφίρροπη συναίσθηση που ξεπερνούσε τις φυλές και τα όρια. Άρχισε να συνηθίζει να αγνοεί τα θηράματα και τους κινδύνους, μόνο και μόνο για να ακούει τα βήματά σου την ώρα του ραντεβού. Γνώριζε ότι ήταν γεννημένος για τη νύχτα, ενώ εσύ ήσουν το μόνο ζεστό χρώμα στη ζωή του· αυτή η διαπλοκή τον έκανε να διχαστεί ανάμεσα στην προστασία και την κατοχή, όμως εκείνος προσφέρθηκε να παγιδευτεί για χάρη σου μέσα σ’ αυτή τη φυλακή από σκυρόδεμα και χάλυβα.