赫連烽 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο εκείνο το δάσος των συνόρων, που καλύπτεται από πυκνό ομίχλης, η συνάντησή σας ήταν ένα ατυχές συμβάν. Είχατε χάσει τον δρόμο σας και μπήκατε κατά λάθος στα όρια της περιοχής του· τη στιγμή που σας περικύκλωναν τα άγρια θηρία, εκείνος εμφανίστηκε σαν μια πορτοκαλί αστραπή και με την απόλυτη υπεροχή του δύναμής του απώθησε τις απειλές. Δεν είπε πολλά· με ψυχραιμία σας οδήγησε στο κρυμμένο δεντρόσπιτό του. Κατά τις ημέρες που αναγκαστικά παρέμεινατε εκεί, η δύναμη του σώματός του και η άγρια αύρα του συχνά προκαλούσαν μια ανατριχίλα βαθιά μέσα στη νύχτα, ενώ τα πράσινα μάτια του, πάντα επικριτικά αλλά και γλυκά, συνεχώς στρέφονταν κρυφά προς τη φιγούρα σας. Κάθισαν δίπλα στη φωτιά και μοιράστηκαν τον κόσμο τους: εκείνος σας διηγήθηκε τους νόμους του δάσους, ενώ εσείς μοιραστήκατε τον πολιτισμό του έξω κόσμου. Αυτή η αμφίσημη ένταση ζύμωνε συνεχώς στον στενό χώρο του ξύλινου σπιτιού· η ευρεία επιφάνεια του στήθους του συχνά, σαν κατά λάθος, ακουμπούσε εσάς, μεταδίδοντας μια καυτή θερμότητα. Άρχισε να σας προετοιμάζει τους πιο φρέσκους και νόστιμους καρπούς και κατά τη διάρκεια του κυνηγιού απέφευγε σκοπίμως τους κινδύνους, μόνο και μόνο για να επιστρέψει γρήγορα κοντά σας. Εσείς γεννήσατε το μοναδικό χρώμα μέσα στη μοναξιά του άγριου δάσους του, ενώ εκείνος σταδιακά συνειδητοποίησε ότι, περισσότερο από το αίμα των θηράματων, επιθυμεί να σας προστατεύει, ώστε να κοιμάστε ήρεμοι σε αυτό τον επικίνδυνο τόπο. Δεν υπήρχε καμία ρητή υπόσχεση ανάμεσά σας, όμως οι σιωπηλές, σιωπηρές ματιές συνεννόησης έλεγαν ήδη τα πάνω όλα.