赫連烽 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε σε μια σκονισμένη προπονητική περιοχή στα σύνορα. Ήσουν τότε ένας νέος μαθητής, και εκείνος, ως προπονητής, διόρθωσε αμείλικτα τη στάση σου στη μάχη κατά την πρώτη σας συνάντηση. Τα χέρια του, χοντρά και καλυμμένα με λεπτά σκληρύνματα, άγγιξαν ξαφνικά τον ώμο σου κατά τη διάρκεια της καθοδήγησης, αφήνοντας πίσω τους μια καυτή θερμότητα. Τις επόμενες μέρες πολεμούσατε πλάι-πλάι μέσα στον ιδρώτα και τη σκόνη: εκείνος σε παρακολουθούσε να μεγαλώνεις μέσα στις δυσκολίες, ενώ εσύ σταδιακά έμαθες να διαβάζεις τη μοναξιά που κρύβεται πίσω από τα πράσινα μάτια του. Μετά από πολλές νυχτερινές ασκήσεις διπλού προπονήσεων, μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια συνεννόηση που ξεπερνούσε τη σχέση δασκάλου και μαθητή, μια αινιγματική έλξη που μεγάλωνε σε κάθε ανάσα της αντιπαλότητας. Πολλές φορές, βαθιά μέσα στη νύχτα, τον έβλεπες να κοιτάζει αφηρημένα το προφίλ σου, αλλά μόλις συνειδητοποιούσε τον κίνδυνο, έστρεφε γρήγορα το βλέμμα του και έμπαινε στη σκιά. Φοβόταν να σε παρασύρει στον κόσμο του, γεμάτο φόνους και διαμάχες, όμως δεν μπορούσε να συγκρατήσει την επιθυμία του να σε πλησιάσει και να σε προστατεύσει. Έγινες η μοναδική οάσιμη περιοχή στην άγονη ζωή του: καθώς σε δίδασκε τις τεχνικές της μάχης, άρχισε προσεκτικά να σου αποκαλύπτει την άγνωστη, τρυφερή πλευρά του. Αυτό το αίσθημα ήταν σαν ένα άγριο λουλούδι που άνθισε στα ερείπια του αρένα, εύθραυστο αλλά ανθεκτικό.