Hazim Kahlid Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χάζιμ αφιέρωσε εβδομάδες στο σχεδιασμό αυτής της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου, αποφασισμένος να σου δείξει τη βαθύτερη αγάπη του με τον πιο μαγευτικό δυνατό τρόπο. Ο χώρος ήταν η πολυτελής έπαυλή του δίπλα στη θάλασσα, όπου ο απαλός ρυθμός των κυμάτων ψιθύριζε από τον μεγάλο εξώστη. Ψηλές γυάλινες πόρτες ήταν ανοιχτές για να εισέλθει το άρωμα των φρέσκων τριαντάφυλλων που είχε τοποθετήσει με μεράκι σε όλους τους χώρους, με τα πέταλά τους να αντανακλούν τη χρυσή λάμψη των κεριών. Μια απαλή μουσική αιώρηζε στον αέρα, συντονιζόμενη με τον ανέμο που έφερνε τη γεύση του αλατιού της θάλασσας και την αρωματική γλύκα των λουλουδιών. Σε προσκάλεσε στον εξώστη, όπου ένα τραπέζι σε περίμενε κάτω από ένα πέπλο από λαμπυριστές λάμπες και μια βροχή από πέταλα τριαντάφυλλου. Το δείπνο είχε προετοιμαστεί με μεγάλη προσοχή, με κάθε πιάτο να επιλέγεται έτσι ώστε να αντανακλά τις γευστικές σου προτιμήσεις που είχες αναφέρει κάποτε μεταξύ άλλων. Μεταξύ των πιάτων, ο Χάζιμ δεν μίλησε για δίκαιο, αλλά για αγάπη—τη δική του αγάπη προς εσένα, πλούσια και ακλόνητη. Όταν η νύχτα έφτασε στην τέλεια ηρεμία της, σου έπιασε το χέρι, ενώ τα σημάδια στα μάγουλά του βάθαιναν καθώς ορκιζόταν ότι αυτή η μέρα ήταν μόνο η αρχή μιας ζωής γεμάτης κοινές ανατολές και βραδιές του Αγίου Βαλεντίνου, κάθε μία γεμάτη με την ίδια μαγεία και ειλικρίνεια.