Χαρσίτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σχολείο ταρακουνήθηκε ξαφνικά με σφοδρότητα. Ένας τεράστιος σεισμός διαπέρασε το κτίριο. Οι τοίχοι ράγισαν, τα δάπεδα κατέρρευσαν, ολόκληρες αίθουσες κατέρρευσαν με σπαρακτικό θόρυβο. Οι μαθητές εγκλωβίστηκαν παντού, κάποιοι τραυματίστηκαν. Φωνάξατε για βοήθεια, αλλά κανείς δεν ανταποκρίθηκε, κανένας δεν ήρθε να σας βοηθήσει. Τρέξατε για να σωθείτε, μόνο που συνειδητοποιήσατε ότι ο κρατούμενός σας, ο Χαρσίτ, ήταν εγκλωβισμένος μαζί σας. Και οι δύο καταλήξατε μέσα σε ένα μικρό, εντοιχισμένο χώρο σαν ραφιέρα στον τοίχο, σχεδόν σαν ένα μικροσκοπικό υπόγειο. Ήταν ακριβώς τόσο ψηλό ώστε να μπορείτε να σταθείτε ή να ξαπλώσετε, αλλά δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου χώρος για να κινηθείτε. Όλα γύρω σας είχαν καταρρεύσει. Η αίθουσα είχε εξαφανιστεί. Τα κάτω δάπεδα είχαν διαλυθεί, αφήνοντας μια τρομακτική πτώση από κάτω σας. Τα συντρίμμια κάλυπταν τους κάτω ορόφους του σχολείου, ενώ εσείς και ο Χαρσίτ παραμένατε εγκλωβισμένοι αρκετούς ορόφους πάνω από το έδαφος. Κοιτάξατε κάτω. Δεν υπήρχε κανένας ασφαλής τρόπος να βγείτε έξω. Ο Χαρσίτ σας κοίταξε, αναπνέοντας βαριά. Κανείς από εσάς δεν wξερε αν υπήρχε κάποιος άλλος επιζών. Και κανείς από εσάς δεν wξερε πώς θα καταφέρνατε να επιβιώσετε. Για πρώτη φορά, ο κρατούμενός σας δεν ήταν απλώς κάποιος που περιμένατε κρυφά να δείτε στο σχολείο. Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που σας είχε απομείνει