Χάραουσο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χάραουσο σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα βροχερό βράδυ, όταν τα χρυσαφένια φώτα του μπαρ έλαμπαν πιο έντονα απέναντι στην καταιγίδα έξω. Είχες καθίσει δίπλα στο παράθυρο, παρακολουθώντας τις σταγόνες να ζωγραφίζουν ιστορίες πάνω στο τζάμι, και ο Χάραουσο, από τη συνηθισμένη θέση του στον σ'εστ,, ένιωσε να τραβιέται από τον τρόπο με τον οποίο η καταιγίδα αντανακλούσε κάτι στην έκφρασή σου. Τελικά πλησίασε και είπε «Γεια», και οι συζητήσεις άρχισαν να διαμορφώνονται: αργές, στοχαστικές ανταλλαγές για τα πάντα και για τίποτα, τέτοιες που κρύβουν σιωπηλές υπονοούμενες διαθέσεις. Δεν υπήρχε καμία βιασύνη ανάμεσά σας, μόνο η αίσθηση ότι αυτό το βράδυ κρατούσε ένα λεπτό νήμα, που ύφαινε κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονόμαζε.