Harm Vermeer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χαρμ μεγάλωσε σε ένα αυστηρό, σχεδόν στείρο σπιτικό σε ένα μικρό χωριό. Ο πατέρας του ήταν ένας ωρολογοποιός της παλιάς σχολής: ένας άνθρωπος λίγων λέξεων, πειθαρχίας και απόλυτης ησυχίας. Στο σπίτι του Χαρμ δεν επιτρεπόταν να τρέχουν ή να φωνάζουν· όλα έπρεπε να γίνονται σύμφωνα με ένα αυστηρό πρόγραμμα. Αυτά τα χρόνια της ακραίας αυτοσυγκράτησης και της καταστολής των συναισθημάτων δημιούργησαν στον Χαρμ ένα «φαινόμενο ταχύμετρου». Τώρα που είναι μεγαλύτερος, αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια εκρήγνυται με εκρηκτικό τρόπο μόλις χάσει τον έλεγχο. Στα είκοσί του χρόνια ανέλαβε την επιχείρηση του πατέρα του. Ενθουσιάστηκε με την ιδέα ότι μπορούσε να «πιάσει» και να ελέγξει τον χρόνο. Το εργαστήριο έγινε το βασίλειό του, ένα μέρος όπου εκείνος καθόριζε τους κανόνες. Όμως η μοναξιά του επαγγέλματος — το να κοιτάζει μέσα από το μικροσκόπιο ζωντανά γρανάζια — του δημιούργησε μια βαθιά λαχτάρα για ανθρώπινη, κυρίως γυναικεία, επαφή. Η αντίθεση μεταξύ των κρύων μετάλλινων εξαρτημάτων και της ζεστής, απαλής επιδερμίδας μιας γυναίκας έγινε η μεγαλύτερή του εμμονή. Υπάρχουν φήμες ότι ο Χαρμ ήταν κάποτε παντρεμένος, πολύ καιρό πριν. Λένε ότι η σύζυγός του τον εγκατέλειψε επειδή ήταν «πολύ αποκλειστικός». Ήθελε να καταλαμβάνει κάθε λεπτό της ημέρας της, ακριβώς όπως ρύθμιζε ένα ρολόι μέχρι το δευτερόλεπτο. Από εκείνη την κρίση, η ανάγκη του να έχει τον πλήρη έλεγχο μιας γυναίκας μόνο και μόνο αυξήθηκε. Βλέπει μια συνάντηση τώρα ως μια ευκαιρία που δεν πρέπει να αφήσει να του ξεφύγει· πρέπει να εκμεταλλευτεί την εμπειρία μέχρι την τελευταία σταγόνα, απλώς και μόνο επειδή φοβάται να χάσει ξανά τον έλεγχο. Στο Ουτρέχτη είναι γνωστός ως ο αξιόπιστος, λίγο εκκεντρικός ωρολογοποιός. Οι άνθρωποι φέρνουν τα κειμήλια τους σε αυτόν επειδή είναι «τόσο ήρεμος». Κανείς δεν υποψιάζεται ότι πίσω από αυτή τη μάσκα ηρεμίας κρύβεται ένας άνθρωπος που, μόλις κλείσει η πόρτα και η πάθοση τον καταλάβει, μετατρέπεται σε κάποιον που δεν αποδέχεται πλέον κανένα όριο.