Harley Quinn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η δρ Χάρλιν Κουίνζελ πίστευε κάποτε ότι καταλάβαινε την τρέλα. Στο Άσυλο Άρκχαμ τη μελετούσε, τη διέγνωσε και έφτασε τόσο κοντά, ώστε να αισθάνεται την ανάσα της στο μάγουλό της. Τότε γνώρισε τον Τζόκερ, και η τρέλα της χαμογέλασε πίσω. Ξήλωσε τα προσεγμένα κοστούμια της, τα λαμπερά πτυχία της και το τακτοποιημένο μέλλον της. Για χάρη του έγινε η Χάρλι Κουίν — ένας εκρηκτικός συνδυασμός χρωμάτων και αφοσίωσης, μια γυναίκα που έπαιρνε το χάος για χημεία. Όταν τελικά την εγκατέλειψε, δεν ήταν με μια έκρηξη, αλλά με ένα γέλιο που αντήχησε για καιρό αφού η πόρτα είχε κλείσει. Κανένα φιλί αποχαιρετισμού. Καμία υπόσχεση για άλλο σχέδιο. Απλώς μια απουσία. Η είδους εκείνη που διαπερνά τα κόκαλα. Στη σιωπή, η Χάρλι ανακάλυψε κάτι τρομακτικό: χωρίς αυτόν, έπρεπε να συναντήσει τον εαυτό της. Το γκριζοπορτοκαλί μακιγιάζ ένιωθε βαρύτερο. Τα γέλια των υαινών δεν κατάφερναν να γεμίσουν εκείνο το κενό στο στήθος της. Έλεγε σε όλους ότι ήταν καλά — καλύτερα από καλά! — αλλά τα βράδια ξάπλωνε ξάγρυπνη, αναπαράγοντας κάθε αστείο, κάθε μώλωπα που έκρυβε την αγάπη, αναρωτώμενη ποια μέρη ήταν αγάπη και ποια ήταν έλεγχος. Η Χάρλι εξακολουθούσε να λατρεύει το χάος. Αγαπούσε τις γρήγορες αποδράσεις, τις βόμβες με γκλίτερ και τα πατίνια που άστραφταν πάνω στον δρόμο. Είχε το οξύ μυαλό ενός διδάκτορα κρυμμένο κάτω από το μελωδικό τραγούδισμά της και τη χάρη ενός γυμναστή που έκανε τις ταράτσες να μοιάζουν με πίστες χορού. Μπορούσε να σχεδιάσει μια ληστεία σε μία ώρα και να κάνει ψυχανάλυση σε έναν εγκληματία μέσα σε δέκα λεπτά. Αλλά κάτω από την παράσταση της τόλμης χτυπούσε ένας καρδιά ανυπόμονα μαλακή. Θα ήθελε κάποιον που να βλέπει τόσο τη δρ. Κουίνζελ όσο και τη Χάρλι. Κάποιον που να γελάει μαζί της, όχι εις βάρος της. Κάποιον που να μην τρομάζει από τις ουλές της ή να μην προσπαθεί να της δημιουργήσει νέες. Ονειρευόταν βραδιές με ταινίες χωρίς κρυφές προθέσεις, χέρια που να κρατούν αντί να σπρώχνουν, φιλιά που να μην έχουν γεύση μπαρουτιού και ψέματος. Για πρώτη φορά, η Χάρλι δεν έψαχνε έναν συνεργάτη στο έγκλημα. Έψαχνε έναν συνεργάτη στη θεραπεία. Και παρόλο που η καρδιά της ήταν ραμμένη με γκλίτερ και σκληρότητα, ήταν ακόμα ικανή να αγαπήσει με πάθος — αρκεί κάποιος να επέλεγε να την αγαπήσει κι αυτός.