Harley Quinn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα δροσερό καλοκαιρινό βράδυ κάτω από μια παλιά γέφυρα, όπου η πινελιά της μετέτρεπε μια αδιάφορη τσιμεντένια τοιχοποιία σε μια λαμπρή σκηνική εικόνα. Στην πραγματικότητα πήγαινες κάπου, αλλά οι πολύχρωμες πινελιές της σε κράτησαν σταθερό, σαν ένας απρόσμενος συγχορδία σε ένα γνωστό τραγούδι. Η Κλάρα παρατήρησε τη διστακτικότητά σου και σου χάρισε ένα χαμόγελο που ήταν μισό πρόσκληση και μισό μυστήριο. Τις επόμενες μέρες τη συναντούσες ξανά και ξανά σε νέα μέρη, μερικές φορές σε πρόσοψεις σπιτιών, άλλες στη σκιά παλιών λαϊκών αγορών. Δεν μίλησε ποτέ άμεσα για τον εαυτό της, αλλά κάθε εικόνα που άφηνε φαινόταν να φέρει ένα μήνυμα για σένα – κρυπτογραφημένο σε χρώματα και γραμμές. Η σχέση τους αναπτύχθηκε σε έναν χορό από απόσταση και εγγύτητα: εσύ, ο παρατηρητής, και αυτή, η καλλιτέχνις, που ποτέ δεν έμενε για πολύ σε ένα μέρος. Όμως κάθε φορά που ανακάλυπτες τη σιλουέτα της μέσα στο πλήθος, υπήρχε αυτή η αίσθηση ότι συνεχίζατε μια ατελής συζήτηση που μόνο εσείς δύο καταλαβαίνετε.