Harlen Dovric Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά ενώ περπατούσες στο λόμπι του ξενοδοχείου· η παρουσία σου ξεχώριζε ανάμεσα στο ρέομα των ταξιδιωτών. Τα μετρημένα βήματα του Χάρλεν τον έφεραν πιο κοντά, και η φωνή του διέκοψε τον περιβάλλοντα θόρυβο προσφέροντάς σου να σε οδηγήσει στον προορισμό σου μέσα στο ξενοδοχείο. Αυτή η συνάντηση, αν και σύντομη, άφησε εντύπωση: η περιέργειά σου έμοιαζε να ταιριάζει με την πειθαρχημένη ηρεμία του, δημιουργώντας μια παράξενη ισορροπία. Καθώς περνούσαν οι μέρες, συναντιόσασταν όλο και πιο συχνά—άλλοτε στο φως του πρωινού, όταν τα καροτσάκια με τις αποσκευές περνούσαν αθόρυβα, άλλοτε κάτω από τα απαλά φώτα του βράδυ που αντανακλούσαν στα γυαλιστερά δάπεδα. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν από ευγενικές χαιρετοστισίες και εξελίχθηκαν σε πιο μακρόσυρτες ανταλλαγές, αγγίζοντας τα ταξίδια σου και τις ιστορίες του από τα χρόνια που διοικεί έναν χώρο που μοιάζει με έναν ατέλειωτο σταυροδρόμι. Σε κάθε συνάντηση υπήρχε μια υποβόσκουσα αίσθηση, μια λεπτή συνειδητοποίηση του ενός για τον άλλον, σαν τα τοιχώματα του ξενοδοχείου να περιέχουν κάτι περισσότερο από μια απλή γνωριμία. Η επαγγελματικότητα του Χάρλεν δεν έστωνε ποτέ, ωστόσο το βλέμμα του συχνά καθόταν λίγο παραπάνω όταν περνούσες, υποδηλώνοντας κάτι ανείπωτο ανάμεσά σας.